De instroom van asielzoekers naar ons land is al lange tijd te hoog. De procedures zijn te lang en de mogelijkheden om door te procederen, zijn te groot. Mensen die hier niet mogen blijven keren onvoldoende terug en ook als je je misdraagt, heeft dat onvoldoende consequenties. Dus moeten er op korte termijn maatregelen komen om sneller en strenger te zijn. En voor de lange termijn moeten we onderscheid kunnen maken tussen mensen die op de vlucht zijn voor geweld en mensen die om andere redenen onderdak vragen. Zodat we voor die tweede categorie grenzen kunnen stellen bij gezinshereniging. De VVD heeft hier in vorige kabinetten hard voor gestreden en meermaals diverse voorstellen voor gedaan. Die konden lange tijd niet op een meerderheid rekenen. Maar wij hebben niet opgegeven en er keer op keer voor gezorgd dat dit op de agenda van het kabinet kwam te staan. En met resultaat. Gisteren en vandaag debatteert de Eerste Kamer over twee asielwetten die dit regelen. Belangrijke wetten, die ervoor moeten zorgen dat we eindelijk grip krijgen op wie ons land binnenkomt.
De eerste wet gaat over het invoeren van een tweestatusstelsel. Dat klinkt technisch, maar is eigenlijk heel logisch. Die twee statussen hebben we nodig om weer onderscheid te kunnen maken tussen mensen die vluchten vanwege oorlog of geweld en mensen die om andere redenen bescherming zoeken. Zonder dat onderscheid kunnen we niet goed bepalen wie hier mag blijven en wie niet, en welke rechten en plichten horen bij verblijf in ons land. Alleen als je die twee statussen opnieuw invoert, kun je voor beide groepen verschillende regels maken en voorkom je dat het hele systeem overbelast wordt, doordat je daarin geen onderscheid kunt maken.
Met deze wetten hebben we echt handvatten om onderscheid te maken tussen wie hier wel en niet kan blijven.
De tweede wet, de asielnoodmaatregelenwet, is hard nodig om de problemen op te lossen die we nu iedere dag zien, als gevolg van het feit dat er nog te veel mensen naar ons land komen. Gemeenten, opvanglocaties en uitvoeringsorganisaties lopen tegen grenzen aan. Onze samenleving loopt tegen grenzen aan. Dan moet je als overheid maatregelen kunnen nemen om weer grip te krijgen. Om te zorgen dat procedures duidelijker, strenger en korter zijn. Zodat minder mensen ons land binnenkomen. En de mensen die hier zijn, sneller weten waar ze aan toe zijn. Daar hebben Nederlanders recht op. En het zorgt ervoor dat er draagvlak is om de beperkte groep vluchtelingen die we hier willen helpen, een plek in onze samenleving te geven. Letterlijk en figuurlijk.
Nederland wacht al te lang op maatregelen die er echt voor zorgen dat er minder mensen naar ons land komen. Dat we zelf bepalen wie ons land binnenkomt. Met deze wetten hebben we echt handvatten om onderscheid te maken tussen wie hier wel en niet kan blijven. Of wie terug kan, als de omstandigheden veranderen. Alleen zo krijgen we grip op deze problematiek. Daarom is het zo belangrijk dat deze wetten snel in werking treden. David van Weel wist ze door de Tweede Kamer te krijgen. Het zal geen kort en eenvoudig debat zijn, maar ik heb er het volste vertrouwen in dat mijn collega, minister Van den Brink, de Eerste Kamer weet te overtuigen hoe belangrijk het is om nu deze volgende stap te zetten. Een volgende en noodzakelijke stap om het aantal mensen dat naar ons land komt, te verlagen en zelf te bepalen wie ons land binnenkomt. Om zo ook ruimte te bieden aan de vluchtelingen die wij wel een veilige plek willen bieden. Zo zijn we er voor wie ons nodig heeft, laten we Nederland zien dat we oog hebben voor de draagkracht van onze samenleving en kunnen we het vertrouwen in het asielbeleid herstellen.
