Economische groei is geen vies begrip. Het zorgt voor welvaart, nu en voor toekomstige generaties. Zonder groei wordt politiek uiteindelijk vooral een gevecht over de verdeling van een steeds kleinere koek.
Het Centraal Planbureau verwacht op middellange termijn slechts 0,9 procent groei. Volgens Wennink hebben we jaarlijks 1,5 tot 2 procent nodig om onze welvaart op peil te houden. Dat verschil lijkt klein, maar betekent in werkelijkheid het verschil tussen vooruitgaan en langzaam achteruitgaan.
Vandaag debatteert de Kamer over het rapport-Wennink. Wat de VVD betreft is het ook tijd om een breder en fundamenteel debat te voeren over alle knoppen waar we aan moeten draaien om ons vestigingsklimaat en dus uiteindelijk de economische groei te versterken.
Van de ijzeren grip van ouderwetse cao’s op nieuwe verdienmodellen en ons ouderwetse en remmende ontslagrecht, tot gerichte investeringen en fiscale maatregelen om groei en innovatie te stimuleren. Van de gebrekkige aansluiting van het alsmaar uitdijende onderwijsaanbod tot de noodzaak van voorspelbaar beleid. Maar ook de noodzaak tot het maken van keuzes, gerichte investeringen en fiscale maatregelen om innovatie te (blijven) stimuleren.
Rapporten liggen er genoeg, ervaringen ook. Het is tijd om aan de slag te gaan.
