Tweede Kamerlid Ockje Tellegen gaat onze fractie verlaten en vertrekt uit de Tweede Kamer. Wij gaan haar ontzettend missen en wensen haar sterkte met het herstel.
Lees na de foto de verklaring van Ockje.
Verklaring Ockje Tellegen
Eind februari dit jaar zakte ik in het gebouw van de Tweede Kamer in elkaar. Het licht ging uit, alles blokkeerde. Ik kon niet meer voor- of achteruit. Eenmaal thuis dacht ik met een weekje goed slapen, gezond eten en m’n telefoon op stil, snel te kunnen herstellen, maar dat viel tegen. Er bleek een hoop meer aan de hand. Mijn klachten werden heviger. De accu was compleet leeg. Het rode oplaadlampje, dat we allemaal kennen van onze mobiele telefoon, lichtte zelfs niet meer op. Hoewel m’n hoofd bleef roepen wat ik allemaal moest, volgde m’n lijf eenvoudig weg niet meer. Een burn-out. Ik had er vaak over gelezen, maar overkwam mij dit nu zelf? De periode die daarop volgde, was dan ook verwarrend. Confronterend. Moeilijk. En hoewel het in de afgelopen maanden iets beter gaat, zijn m’n klachten niet weg en moet ik het stellen met een schijn van de hoeveelheid energie die ik gewend ben te hebben.
Eind deze zomer besefte ik dat ik bij ieder contact met mensen in en rond de Tweede Kamer, in paniek raakte. Als “ze” me maar niet zouden vragen wanneer ik terugkwam. Ik realiseerde me dat het doel van m’n ziekteverlof, namelijk beter worden om uiteindelijk weer gezond terug te keren naar de Tweede Kamer, m’n werkelijke herstel in de weg stond. En dus heb ik besloten niet terug te keren naar de Tweede Kamer. Dat besluit valt me zwaar en heb ik niet lichtzinnig genomen. Zelfs nu nog roepen er nog stemmen in m’n hoofd: “Dit kan je niet maken. Zomaar afhaken. Je moet afmaken waaraan je begonnen bent. Dit is niet zomaar een baan”. En toch bied ik met dit besluit – misschien wel voor de eerste keer in m’n leven – weerstand aan al die overtuigingen: ik kies voor mijn eigen welzijn. Omdat ik voel dat m’n lijf niet zal ophouden pijn te doen, tot ik doe wat nodig is/wat het nodig heeft.
Het Kamerlidmaatschap is topsport en vereist dat je heel goed weet wat je nodig hebt om het werk te kunnen doen en volhouden. Het vergt een flinke dosis zelfzorg. Het vergt dat je je grenzen kunt aangeven, nee kunt zeggen. Maar ook een gezonde dosis ijdelheid en een stevige laag teflon. Allemaal zaken waarin ik de afgelopen 11 jaar niet altijd even goed was of over beschikte, met roofbouw tot gevolg. Ik had het heel graag anders gezien, maar geef mijn zetel hierbij op. In werkelijk alle rollen en functies die ik binnen de Tweede Kamer heb mogen bekleden, heb ik het Kamerlidmaatschap altijd als eervol en bijzonder ervaren. Ik betreur het dat ik mijn termijn niet zal afmaken.
Ik hoop dat alle 150 Kamerleden mijn verhaal – en dat van inmiddels een aantal andere collega’s – ter harte nemen. De Tweede Kamer staat niet alleen als instituut voor grote opgaven maar ook de problemen in ons land waren niet vaak zo groot en complex als nu. Om aan al die uitdagingen het hoofd te bieden, is het zaak met zijn allen overeind te blijven. Dus zorg dus goed voor elkaar, kijk naar elkaar om.
Het was een eer om dit ambt te mogen vervullen.
Ockje Tellegen
