Blog van de fractievoorzitter
Een verkiezingsavond is toch altijd weer een spannende avond. En dat was het ook gisteren. Voor het eerst had de gemeente een uitslagenavond georganiseerd. De uitslagen per stembureau werden voorgelezen en daarna volgde de tussenstand. Toen ik binnenkwam waren er al een aantal uitslagen bekend en gaandeweg tekende zich al een voorsprong voor ons af die de rest van de avond niet meer in te halen viel.
We hebben de afgelopen raadsperiode onze verantwoordelijkheid genomen en bovendien een consistent rechts-liberaal geluid laten horen. Kritisch op de belastingverhogingen, kritisch op de grootschalige asielopvang, de gemeente geen onnodige hobbyprojecten laten uitvoeren, niet zomaar bouwen in de achtertuinen van mensen, bezwaren van omwonenden serieus nemen. En tegelijkertijd hebben we de afgelopen periode óók bestuurlijke verantwoordelijkheid gedragen en soms pijnlijke besluiten moeten nemen.
Een eerlijk, duidelijk en realistisch verhaal, ingebed in een mooie campagne. Dat is door de kiezer beloond. Voor sommige andere partijen waren de druiven zuur. En dat begrijp ik. Ik heb met veel plezier samengewerkt met mensen als Marianne Vos (CDA) en Wessel Doorn (CU). Zij keren niet terug in de gemeenteraad. Dat voelt ook voor mij als een gemis. En het voelde eerlijk gezegd ook wel dubbel toen juist zij mij kwamen feliciteren. De glimlach kreeg ik evenwel niet van mijn mond. Daarvoor was de blijdschap gisteravond te groot. Ik wil dan ook alle kiezers die ons het vertrouwen hebben gegeven heel hartelijk bedanken.
Maar we kunnen ons niet veroorloven om hier lang bij stil te staan. Morgen wacht al weer het zgn. “duidingsdebat”. Samen met de andere partijen mogen we aangegeven hoe wat ons betreft de formatie van start moet. Ik moet mijn gedachten er nog goed over laten gaan. Maar er tekenen zich al wel eerste contouren af. Op voorhand sluiten we niemand uit. De verkiezingsuitslag, met winst voor Forum en verlies voor ChristenUnie en in zeker zin toch ook voor GroenLinks PvdA, is eerder een beweging naar rechts dan een beweging naar links. Wil je als college en coalitie een redelijke afspiegeling zijn van de verkiezingsuitslag, dan ligt het niet onmiddellijk voor de hand dat je op zoek gaat naar versterking van het profiel op links, om het maar eens voorzichtig uit te drukken. En dan kom je al snel uit bij een onderzoek naar de voortzetting van de huidige coalitie, waarin we prettig met elkaar hebben samengewerkt. Soms was het even scherp. Maar als het erop aankwam gunden we elkaar ook over en weer wat.
Bovendien hebben we de afgelopen vier jaar intensief over de grenzen van coalitie en oppositie heen samengewerkt. Als ik me niet vergis is dat door de meeste fracties toch als waardevol ervaren. Wat mij betreft zouden we daar ook de komende periode aan moeten blijven vasthouden. Dat betekent dat wanneer je in de oppositie zit, je in Huizen niet automatisch vier jaar lang met lege handen staat.
Ik ben wel benieuwd of mijn collega’s in de raad op een zelfde manier naar de verkiezingsuitslag kijken en welke rol ze voor hun fracties weggelegd zien. Misschien hebben ze wel heel andere beelden en weten ze ons daarvan te overtuigen. Daarom is het goed dat we morgen met elkaar dat duidingsdebat hebben. Dan kunnen we vervolgens kijken hoe we op basis van een zo breed mogelijk gedragen gezamenlijk beeld het formatieproces van de kant kunnen duwen.
