Blog van de fractievoorzitter
Vandaag, op 7 oktober is het drie jaar geleden dat door een bloedige inval van Hamas meer dan 1200 inwoners in Israël zijn vermoord, en veel mensen verkracht en gegijzeld. Het was de aanzet tot een militair ingrijpen van Israël dat door veel mensen als buitenproportioneel wordt gekwalificeerd en in de wereld veel verzet heeft opgeroepen. Zo ook in Huizen. We faciliteren in ons gemeentehuis wekelijks een sit-in, waarin aandacht wordt gevraagd voor het leed in Gaza.
Afgelopen zondag kwam mij ter ore dat de sit-in ook op 7 oktober in het gemeentehuis van Huizen plaatsvindt. Ook in Huizen, al gaat het wellicht om een kleine gemeenschap, zal 7 oktober door sommigen als een beladen datum worden ervaren. Net zoals 11 september in Amerika of 4 mei bij ons.
Uit piëteit met degenen die met veel verdriet de datum van 7 oktober herdenken, zou in mijn opvatting ons gemeentehuis op die datum geen plek moeten bieden voor het vragen van aandacht voor het leed van de mensen in Gaza. Dat kan bij wijze van spreken op iedere andere datum, maar niet op deze ene datum. Daarom had ik een beroep gedaan op de burgemeester, in zijn rol als burgervader, om met de initiatiefnemers in overleg te treden, met het doel om de sit-in van 7 oktober te verplaatsen naar een andere datum. Ik zou dat namelijk wel chique en betamelijk vinden. Ik was niet de enige die er zo over dacht. Toen ik maandagavond een mailtje stuurde naar de burgemeester met dit verzoek, was het bij wijze van spreken aansluiten in een lange rij van fractievoorzitters die mij al voor waren gegaan met een dergelijk verzoek.
Hoewel we als fractievoorzitters vanuit onze eigen politieke kleur en opvattingen de sit-in in het gemeentehuis verschillend waarderen, waren we het over één punt roerend eens: niet op 7 oktober.
Van de zijde van de gemeente is aangegeven dat ze zich niet willen bemoeien met de inhoud van de demonstraties. En dat is een formeel juiste opstelling. Demonstranten hebben het recht om hun mening kenbaar te maken en dat recht moet worden geëerbiedigd. In de krant viel te lezen dat de gemeente geen contact heeft gezocht met de demonstranten. Dat is een andere opstelling dan bijvoorbeeld de burgemeester van Zwolle, die naar ik heb begrepen, wél een beroep heeft gedaan op demonstranten om een sit-in niet op 7 oktober te laten plaatsvinden.
In de reactie heeft de gemeente zelfs niets laten doorklinken van de gevoeligheden die een demonstratie op deze datum zou kunnen oproepen. De burgemeester was bij uitstek degene die vanuit zijn onafhankelijke rol, boven de partijen staand, een moreel appel had kunnen doen op demonstranten, zonder in te leveren op hun fundamentele democratische rechten. Ook de mensen in onze samenleving die zich meer verwant voelen met Israël, hadden zich op deze datum erkend en gezien gevoeld in hun verdriet.
Hoewel er aan de juridische juistheid van de reactie waarschijnlijk weinig valt af te dingen, hoop ik dat de burgemeester inziet dat de reactie van de gemeente gekwalificeerd kan worden als te formeel. Te formeel, te schraal en vooral te kil.
Uit de krant begreep ik dat de actievoerders niet van zins waren om uit te wijken naar een andere datum. In formele zin kun je dat ook niet afdwingen. In de politiek wil je vooral problemen van mensen oplossen. Oplossingen fixen. Maar soms is besturen ook in al je onmacht met lege handen naast mensen gaan staan. Even verder reiken dan je formeel-bestuurlijke cocon. En zeker wanneer de tegenstellingen in de samenleving toenemen hebben we behoefte aan een burgemeester die net even wat verder weet te reiken om bruggen te bouwen en tegenstellingen te overbruggen. Tegenstellingen overbruggen die buiten het bereik van anderen liggen.
Met enige spijt moet ik constateren dat het daar bij zowel de burgemeester, als de actievoerders aan heeft ontbroken. Ze hadden beter een voorbeeld kunnen nemen aan de gezamenlijke fractievoorzitters, die wél in staat waren om ieder vanuit zijn eigen perspectief en waardering oog te hebben voor de pijn over en weer die dit conflict veroorzaakt in de verschillende geledingen van onze lokale samenleving.
