Al weer bijna een half jaar geleden namen we afscheid van de oude raad. Namens de raad was het mij vergund om een aantal vertrekkende leden toe te spreken, waaronder Gerard Horst van Dorpsbelangen Huizen. Gerard was jarenlang ambtenaar geweest in het gemeentehuis, voordat hij raadslid werd. Hij was zogezegd nog van de oude stempel: De generatie die met het ambacht is groot gebracht. Net zo lang meekijken, repeteren en herhalen, tot het ambacht is uitgegroeid tot vakmanschap. De generatie die niet googelt, maar weet hoe het zit. De generatie die lang verbonden bleef met één omgeving en zich daar ook verantwoordelijk voor voelde. Verantwoordelijk en betrokken. De generatie die al die kennis en ervaring in het hoofd met zich meedroeg. HIj zag ook meteen als er iets niet in de haak was. Opeenvolgende investeringsplanningen die onlogische gaten vertoonden. Bomen die op mysterieuze wijze verdwenen waren. Een gemeente die zich niet hield aan de eigen vergunningsplicht, of aan andere wettelijke regels. De vakman in een lekenbestuur. Dat is soms een eenzame positie. Zeker als het anderen boven de pet gaat. En dat was al snel. Vaak legde hij de vinger op de zere plek. Ik heb toen gezegd dat ik eigenlijk wel hoopte dat zijn vragen zo nu en dan hebben geleid tot het schaamrood op de kaken hier in het gemeentehuis. Want als je in je vak op inhoud wordt afgetroefd door een volksvertegenwoordiger, dan is er serieus iets mis.
Daar moest ik aan denken toen ik gisteren gewezen werd op het feit dat het toegangsbord van de gemeente Huizen op de Huizerweg / Blaricummerstraat al jaren kapot is. Het is geen fraai gezicht. Het welkomstbord is toch een visitekaartje van de gemeente. Ook als je vanuit Blaricum de gemeente Huizen binnenkomt. Er schijnt al verschillende malen geklaagd te zijn, telefonisch en via de website. Maar geen enkel effect.
Ik heb het college gevraagd of ze hier actie op willen ondernemen. Dit is echt geen gezicht. We hoeven niet allemaal een Gerard Horst te zijn. Dat is ons niet gegeven. Maar als we signalen van inwoners krijgen, dan kunnen we daar op z’n minst toch wat mee doen. Desgewenst wil ik het assetmanagement wel even de plek aanwijzen, als de locatie niet meteen duidelijk is. Maar met Google Maps, of in mijn geval, tot wanhoop van mijn directe omgeving, met Apple Kaarten, kom je ook al een heel eind. En hoe moeilijk is het nou om bij wijze van spreken even een ander bord uit de schuur te halen en dit bord te vervangen.
Ik heb het college gevraagd of ze bereid zijn het kapotte bord weg te halen en te vervangen door een nieuw bord. En het raakt bovendien aan een breder aspect: Hebben we de staat van het onderhoud wel goed in beeld en spelen we daar wel goed genoeg op in? Ik hoop dat het college daar een goed antwoord op kan geven. Want anders hebben we dringend mensen als Gerard Horst nodig die als een soort onbezoldigd inspecteur-generaal dagelijks door de gemeente fietsen, om ervoor te zorgen dat onze openbare ruimte een beetje op orde blijft.
Mijn vragen aan het college vind je hier.
