De berichten over de steekpartij in het bos, de jongen die een wijsvinger verloor door een Cobra en de man die van zijn fiets werd geschopt, zijn heftig. Maar ook de dagelijkse overlast waar inwoners mee te maken hebben, baart ons zorgen.
Hangjongeren, scheuren met fatbikes en scooters, vernielingen en brandstichting. En dan zijn er ook nog signalen van jongeren die “Heil Hitler” roepen en de Hitlergroet brengen. Dat gaat wat ons betreft alle grenzen over.
Wat ons misschien nog wel het meest zorgen baart, is wat dit met inwoners doet. We horen dat mensen zich op bepaalde plekken niet meer prettig voelen. Dat ouders hun kinderen liever niet meer alleen buiten laten spelen, niet meer alleen laten fietsen of dat zij ’s avonds een andere route nemen.
Dat is niet iets wat we zomaar naast ons neer kunnen leggen. Als inwoners zich niet meer vrij en veilig voelen in hun eigen buurt, dan moeten we daar serieus naar kijken.
Het is tijd om duidelijker op te treden
Wij vinden preventie en jongerenwerk belangrijk. Maar dat betekent niet dat we moeten accepteren dat overlast steeds opnieuw terugkomt. Inwoners mogen ook verwachten dat er wordt opgetreden als grenzen worden overschreden.
Daarom hebben wij het college schriftelijke vragen gesteld. We willen weten wat er nu concreet gebeurt op de plekken waar de overlast het grootst is. Hoeveel meldingen zijn er? Wanneer vindt het college dat het tijd is om harder op te treden? En wat gebeurt er met jongeren die steeds opnieuw overlast veroorzaken?
Ook vragen we nadrukkelijk naar de mogelijkheden van *cameratoezicht op plekken waar de overlast en het gevoel van onveiligheid groot zijn*. Niet omdat camera’s alles oplossen, maar omdat we alle mogelijkheden moeten bekijken om overlast terug te dringen en inwoners weer een veiliger gevoel te geven.
Daarnaast willen we weten hoe jongerenwerk, politie, boa’s, scholen en ouders samenwerken. Wie pakt de regie als een groep jongeren herhaaldelijk overlast veroorzaakt? En hoe voorkomen we dat signalen tussen organisaties blijven liggen?
Niet wachten tot het opnieuw misgaat
Wij willen niet wachten tot er opnieuw iets ernstigs gebeurt. We willen dat er nu een concrete aanpak komt voor de plekken waar de overlast het grootst is. Met daarin extra toezicht, handhaving, preventie en waar nodig cameratoezicht.
Want uiteindelijk gaat het niet alleen om de cijfers of het aantal meldingen. Het gaat erom dat inwoners zich weer veilig voelen. Dat kinderen gewoon buiten kunnen spelen.
Dat ouders hun kinderen niet steeds hoeven binnen te houden uit angst voor wat er kan gebeuren.
Daarom vragen wij het college om duidelijkheid, om actie en om te laten zien wanneer inwoners verbetering mogen verwachten.
Lees de volledige schriftelijke vragen van VVD Gemert-Bakel over jeugdoverlast en onveiligheid. https://portal.ibabs.eu/Document/ListEntry/62c5a642-8870-4e04-90c3-b1a094aabd89/63d15b7a-a0eb-4c97-b320-eaab34b950bd
