Zuidoost- Brabant groeit. Dat is geen toeval, maar beleid. We bouwen woningen, trekken bedrijven aan en creëren banen. Dat is goed nieuws. Maar groei zonder bereikbaarheid is geen vooruitgang. Dan zetten we de Regio vast. En laten we eerlijk zijn: dat gebeurt nu al, elke dag opnieuw.
Bereikbaarheid stopt namelijk niet bij de gemeentegrens. Veel Helmonders werken in Eindhoven.
Verkeer uit Gemert- Bakel rijdt dagelijks door Helmond. Wie denkt dat files zich aan
gemeentegrenzen houden, heeft nog nooit op maandagochtend op de A 67 gestaan. Daarom is
bereikbaarheid een regionale opgave. Dat vraagt samenwerking, maar vooral: regie. Niet morgen,
niet na de volgende studie, maar nu.
Al jaren praten we over dezelfde knelpunten. De A67 staat structureel vast. Ondernemers en
forenzen merken het dagelijks. De roep om de N279 door te ontwikkelen naar 2×2 rijstroken klinkt al
net zo lang. Niet omdat iemand dat “mooi” vindt, maar omdat de regio anders vastloopt. De plannen
zijn bekend. De problemen ook. Wat ontbreekt, zijn besluiten.
In Helmond hebben we rondom Dierdonk een duidelijke keuze gemaakt. De zogenoemde omleiding
is bewust gekozen om te voorkomen dat een weg dwars door woonwijken wordt aangelegd. Verkeer
hoort aan de rand van de stad, niet door straten waar kinderen oversteken en buurten hun
leefbaarheid willen behouden. Dat is geen luxe of wensdenken, dat is gezond verstand. Daarom moet
de omleiding geen tijdelijke variant blijven, maar gewoon dé keuze worden.
De discussie zit vooral in Gemert-Bakel. Die gemeente wil terecht beter ontsloten worden, maar wil
niet meewerken aan deze oplossing. Dat wringt. Want bereikbaarheid mag nooit betekenen dat de
Helmondse wijken de rekening betalen. Dierdonk en Rijpelberg tellen samen zo’n 13.000 inwoners.
Hen opzadelen met extra verkeer, geluid en verkeersonveiligheid is geen eerlijke keuze.
Ja de omleiding heeft impact. Dat betekent ook dat enkele mensen moeten verhuizen. Dat is
ingrijpend en vraagt om zorgvuldigheid en goede compensatie. Maar niets doen is óók een keuze. En
die keuze betekent jarenlang extra overlast voor hele wijken én het vooruit schuiven van het
probleem naar de volgende generatie. De provincie zegt zelf: Grote opgaven, zoals mobiliteit en de
schaalsprong vragen om regie en het maken van keuzes. Wie nu blijft twijfelen, schuift het probleem
weer dertig jaar vooruit. Dat is geen voorzichtig bestuur. Dat is wegkijken. En ondertussen staat
iedereen gewoon stil.
Jeanne Janssen Jansen
Raadslid VVD Helmond
