Elise Valkenburg

Contactgegevens:
[email protected]

De “Vrijstaat” aan de Lek: Waar de ambities glimmen, maar de lantaarns doven

CULEMBORG – Welkom in ons pittoreske stadje aan de Lek! Een plek waar de politieke ambities inmiddels hoger reiken dan de gemiddelde lantaarnpaal licht geeft. Terwijl de VVD strijdt voor een veilig en bereikbaar Culemborg voor iedereen, lijkt het huidige beleid vooral een interactieve hindernisbaan voor de gewone burger. Een stad waar de fietser heilig is verklaard, de automobilist de portemonnee mag trekken en de voetganger in het donker letterlijk de weg kwijtraakt.

De Grote Verdwijntruc van de Stoep

Bent u slecht ter been, gebruikt u een rolstoel, of bent u die ‘hardwerkende Nederlander’ die simpelweg de auto naar de oprit probeert te loodsen zonder een as te breken? Jammer dan! In Culemborg is de hiërarchie helder: de fiets is koning, de rest is bijzaak.

We dromen van rode lopers voor tweewielers, miljoenen voor een fiets high way over de lek maar creëren ondertussen een survivalrun voor de rest. Voetgangers met een beperking worden vriendelijk verzocht hun slalom-vaardigheden te trainen tussen de scheve stoeptegels en de wildgeparkeerde (bak) fietsen door.

“Licht uit, Spot aan” (Behalve de spot)

Het echte spektakel begint pas na zonsondergang. Dankzij de chronisch wankele straatverlichting transformeren onze wijken in een interactief horror-decor. Die kuil in de weg? Dat is geen achterstallig onderhoud, dat is een natuurlijk snelheidsremmend element. Die diepe scheur in het asfalt? Een historisch detail.

Voor de lokale politiek zijn dit misschien figuurlijke valkuilen, maar voor de inwoner die in het pikkedonker zijn hond uitlaat, is het een letterlijke vrije val. Het geeft “je veilig voelen op straat” een geheel nieuwe dimensie: je ziet de overvaller tenminste niet aankomen, dat scheelt weer een hoop stress vooraf.

Geld verspillen aan paaltjes, innen bij de parkeermeter

Het beleid is een indrukwekkend staaltje financieel goochelwerk. Met de ene hand worden er honderdduizenden euro’s verkwist aan “verkeersacties”: het plaatsen, weghalen en weer verplaatsen van onbegrijpelijke paaltjes en borden, bloembakken en drempels die meer lijken op schansen voor de plaatselijke jeugd. En als de bodem van de schatkist in zicht komt? Dan ziet de gemeente het licht (terwijl de straatlantaarns uit blijven): Parkeergeld! Onder het mom van “leefbaarheid” wordt de hardwerkende forens gebruikt als de lokale pinautomaat van de overheid. U mag straks de hoofdprijs betalen om uw auto bij de lokale middenstand stil te mogen zetten, terwijl u overdag met gevaar voor eigen leven door de gaten in de weg naar uw werk bent gehobbeld.

De Hardwerkende Forens als Exoot

De Culemborger die de stad uit moet voor zijn werk krijgt een duidelijke boodschap: Bedankt voor uw belastingcenten, maar we hebben u liever niet. Terwijl de nieuwe fietsstraten glimmen als landingsbanen voor de elite, wordt de gemotoriseerde medemens vakkundig naar de zijlijn gedirigeerd. Dat het regent, u drie kinderen naar de opvang moet brengen en uw knieën kraken? Details! In het paradijs aan de Lek telt alleen de moraal, niet de reistijd of uw beurs.

Conclusie:

Op 18 maart kiezen we de koers. Gaan we door met dit “survival-beleid” waarbij we in het donker naar de parkeerautomaat tasten? Of kiezen we voor een stad waar de lantaarns branden, de wegen heel zijn en de hardwerkende inwoner niet langer als melkkoe dient? In Culemborg heb je de vrijheid om te gaan en staan waar je wilt… zolang je maar een zaklamp, een reserveband en een goedgevulde parkeer-app hebt.