Tijdens de Algemene Beschouwingen heeft de VVD Heerlen haar inzet langs drie duidelijke uitgangspunten gelegd: Ruimte geven. Verantwoordelijkheid vragen. Resultaat eisen. Want uiteindelijk telt voor ons niet hoeveel uren we vergaderen of hoeveel pagina’s een begroting telt, maar vooral: wat merkt de Heerlenaar ervan?
Voor de VVD waren deze Algemene Beschouwingen anders dan in voorgaande jaren. Waar we de afgelopen periodes vanuit de coalitie bestuurlijke verantwoordelijkheid droegen, vervullen we deze periode onze rol vanuit de oppositie. Dat betekent kritisch zijn, alternatieven aandragen, maar óók proberen meerderheden te vinden voor voorstellen die volgens ons goed zijn voor Heerlen.
Dat lukte onder meer bij onze motie over de taaleis. Die kreeg voldoende steun. Voor de VVD is het uitgangspunt helder: mensen moeten geholpen en gestimuleerd worden om de Nederlandse taal te leren, maar bij ondersteuning hoort uiteindelijk ook eigen verantwoordelijkheid.
Onze motie over zero-based begroten hebben we in overleg aangehouden. Binnenkort volgt een kennissessie met de financiële ambtenaren van de gemeente. We willen die kennis benutten voordat we een volgende stap zetten. Aangehouden betekent voor ons nadrukkelijk niet afgevoerd. De kern van ons voorstel blijft staan: niet omdat geld vorig jaar werd uitgegeven, hoeft het volgend jaar automatisch weer te worden uitgegeven.
Jammer dat luisteren naar inwoners geen meerderheid kreeg.
Teleurgesteld zijn we over het ontbreken van een meerderheid voor ons Meldpunt Overbodige Regels. Juist dit voorstel was bedoeld om alle Heerlenaren, ondernemers en verenigingen de mogelijkheid te geven aan te geven waar gemeentelijke regels onnodig knellen. Dat is voor ons geen extra bureaucratie, maar juist participatie. Niet alleen van binnen naar buiten kijken, maar ook signalen van buiten naar binnen halen. Minder regels begint immers met luisteren naar de mensen die er in de praktijk mee te maken hebben.
Ook onze motie’Graffiti: de vervuiler betaalt’ kreeg geen meerderheid. Dat vinden we jammer. Ons voorstel vroeg niet om morgen een compleet gemeentelijk schadebureau op te richten, maar om te onderzoeken welke juridische en praktische mogelijkheden er zijn om schade waar mogelijk op de dader te verhalen. Ons principe blijft eenvoudig: als bekend is wie de schade veroorzaakt, waarom zou dan de inwoner of ondernemer daarvoor moeten opdraaien?
Ook voor meer zichtbare BOA’s op straat bleek onvoldoende steun. Voor de VVD blijft zichtbaarheid belangrijk. Camera’s en het nieuwe Veiligheidshuis zijn waardevolle investeringen, maar veiligheid moet je niet alleen organiseren: veiligheid moet je ook zien. Daarom pleitten we voor een financieel verantwoord groeipad naar meer zichtbare handhaving op straat.
Oppositie én coalitie zijn er voor dezelfde stad Bij veel voorstellen werd tijdens deze Algemene Beschouwingen opnieuw de scheidslijn tussen coalitie en oppositie zichtbaar. Dat hoort tot op zekere hoogte bij de politiek. Maar wat de VVD betreft, mag die scheidslijn nooit belangrijker worden dan de inhoud. Goede voorstellen zouden niet moeten afhangen van de vraag uit welke hoek van de raad ze komen. Daar ligt voor de komende periode nog een gezamenlijke opdracht.
Oppositie betekent voor de VVD niet overal tegen zijn. Het betekent kritisch controleren, zelf voorstellen doen en tegelijkertijd bereid zijn samen te werken wanneer dat Heerlen vooruithelpt. Wij blijven daarom zoeken naar meerderheden, ook buiten onze eigen politieke hoek. Soms lukt dat, zoals bij de taaleis. Soms nog niet. Maar dat verandert onze inzet niet.
Ruimte geven. Verantwoordelijkheid vragen. Resultaat eisen.
En bij ieder voorstel blijft uiteindelijk dezelfde vraag centraal staan:
Wat merkt de Heerlenaar ervan?