Afgelopen dinsdag spraken we in de gemeenteraad uitgebreid over de spreidingswet. Een onderwerp dat veel losmaakt. Voor de VVD staat één ding voorop: Vught heeft de afgelopen jaren enorm veel gedaan voor mensen die op de vlucht zijn. Die inzet verdient niet alleen waardering, maar moet ook daadwerkelijk meewegen bij nieuwe opvangverplichtingen.
Toen in 2022 de oorlog in Oekraïne uitbrak, heeft Vught verantwoordelijkheid genomen. Inmiddels bieden we 608 opvangplaatsen aan Oekraïense ontheemden, terwijl onze opgave 232 plaatsen bedraagt. Bijna drie keer zoveel als gevraagd.
We hebben bovendien niet alleen onderdak geregeld. We hebben geïnvesteerd in onderwijs, begeleiding en integratie. Kinderen gaan hier naar school, mensen werken en maken deel uit van onze samenleving. Daar mogen we trots op zijn.
De draagkracht van Vught kent grenzen
Naast deze opvang en de huisvesting van statushouders kent Vught ook bijzondere landelijke voorzieningen, zoals de Penitentiaire Inrichting, de Extra Beveiligde Inrichting en specialistische zorginstellingen. Dat vraagt veel van onze gemeente, onze voorzieningen en onze inwoners.
Tijdens het debat vergeleken we Vught met een elastiek. Iedere keer wanneer er een nieuwe opgave bijkomt, rekken we dat elastiek weer een stukje verder op. Maar je kunt niet eindeloos blijven trekken. Wat ons betreft is de rek eruit.
We willen vooral voorkomen dat nieuwe asielopvang ten koste gaat van de Oekraïense ontheemden die hier inmiddels hun leven hebben opgebouwd. Het kan toch niet de bedoeling zijn dat we de ene groep oorlogsvluchtelingen moeten verplaatsen om ruimte te maken voor een andere?
Een eerlijke verdeling vraagt om erkenning
Laat er geen misverstand over bestaan: Vught staat niet boven de wet. Maar de spreidingswet biedt volgens ons wel ruimte om eerdere opvanginspanningen mee te wegen bij de verdeling van opvangplaatsen.
Daarom willen wij dat het college eerst serieus het gesprek aangaat met de regio, de provincie en het Rijk. Niet om onze verantwoordelijkheid te ontlopen, maar om erkenning te krijgen voor wat Vught al doet en tot een eerlijke verdeling te komen.
We zijn blij dat ons college deze lijn inmiddels ook heeft besproken aan de Regionale Regietafel (RRT), samen met de omliggende gemeenten.
Solidariteit betekent niet dat je steeds opnieuw dezelfde gemeente kunt belasten zonder rekening te houden met wat die gemeente al draagt.
Vught heeft laten zien wat het kan. Nu is het tijd dat ook de regio en het Rijk erkennen wat Vught al doet.
