We voeren een maatschappelijke tegenprestatie in en zetten in op sport om ervoor te zorgen dat iedereen meedoet in onze samenleving.

De bijstand is bedoeld als tijdelijk vangnet, niet als een vast inkomen. Het is er voor mensen die tijdelijk steun nodig hebben, maar nooit om mensen stil te laten vallen. Daarom hoort er bij een uitkering ook een verantwoordelijkheid. Dat betekent een maatschappelijke tegenprestatie, altijd afgestemd op wat iemand kan. Dat kan uiteenlopen van vrijwilligerswerk bij een sportclub of buurtvereniging, tot mantelzorg, deelname aan buurtpreventie of hulp bij het schoon, groen en veilig houden van de stad. Zulke taken zorgen niet alleen voor structuur in het dagelijks leven, maar geven mensen ook sociale contacten én vergroten de kans op doorstroming naar werk. Sociaal isolement gaat vaak hand in hand gaat met armoede. Wie geen netwerk heeft, voelt zich sneller buitengesloten en heeft minder zicht op kansen. Daarom zetten we voor hen die écht niet kunnen werken extra in op sport en bewegen als middel om mensen letterlijk en figuurlijk in beweging te brengen. Sport verbindt, doorbreekt eenzaamheid en biedt energie. Het is bovendien bewezen dat wie actief is, gezonder blijft en minder snel in zwaardere zorgtrajecten terechtkomt. Dat scheelt niet alleen in kosten, maar vooral in menselijk leed. En dát is uiteindelijk het belangrijkste.