I’m starting with the man in the mirror
Soms komen in één week heel veel dingen samen. Het begon in Brussel. Europarlementariër Anouk van Brug nodigde Albert, Joost, Joren en mij uit voor een lunch in het Europees Parlement. Toevallig op de dag dat het vier jaar gelden was dat de Russen Oekraïne binnenvielen. We hebben het debat en de stemming over resoluties over Oekraïne bij kunnen wonen, bijzonder want meestal vinden dergelijke debatten plaats in Straatsburg.
Tijdens een open en betrokken gesprek met Anouk hebben we aandacht gevraagd de terugloop van het aantal Texelse schapen. Van 15.000 naar ongeveer 9.000. We hebben het actieplan dat geschreven is door de sector kunnen overhandigen en toegelicht wat er voor nodig is om dat aantal weer richting 15.000 te brengen. Mooi om te merken dat er in Brussel echt geluisterd wordt. En dat Anouk in de gaten gaat houden welke fondsen er kunnen zijn om het project te ondersteunen.
Vanuit Brussel reisde ik door naar Londen (slechts 2 uur met de trein!). Daar was ik op uitnodiging van Microsoft, vanuit mijn werk bij Woontij. Microsoft organiseerde een AI congres voor “AI leaders” bij non profit organisaties uit Europa, het Midden Oosten en Afrika. Ongeveer 300 mensen die dagelijks bezig zijn met maatschappelijke impact en de vraag hoe technologie daarbij kan helpen.
Wat mij in Londen vooral opviel, is dat veel organisaties nog zoekende zijn hoe ze AI echt in hun voordeel kunnen inzetten. De wil is er. De mogelijkheden ook. Maar het is lastig om het concreet te maken. Microsoft gaf tijdens deze dag heel veel praktische handvatten om daar direct mee aan de slag te gaan. Het is echt mooi om te zien hoeveel zij investeren in non profit organisaties en scholen om hen slimmer en effectiever te laten werken.
Voor mij is dit geen theoretisch verhaal over technologie. In mijn werk bij Woontij zie ik elke dag waar het over gaat. Het gaat over mensen die betaalbaar willen wonen. Over huurders die snel geholpen willen worden. Over collega’s die hun werk goed willen doen zonder vast te lopen in processen. Als we de technologie slimmer inzetten, maken we het hen makkelijker. Dan houden we tijd over voor wat echt telt. Het persoonlijke contact.
Gelukkig was er ook tijd voor ontspanning. Woensdagavond bezocht ik MJ The Musical. De musical over mijn idool, Michael Jackson. En bij het nummer Man in the Mirror stond de tijd even stil.
Jaren geleden was ik ook in Londen. Samen met mijn broer Bob. We hadden tickets voor het geplande concert van Michael Jackson in de O2 Arena. Vlucht geboekt, hotel geboekt, maanden naar uitgekeken. Maar twee weken voordat het concert plaatsvond overleed hij. Het optreden waar we bij zouden zijn, kwam er nooit.
Misschien maakte dat dit moment extra bijzonder. De boodschap van dat nummer is simpel: als je iets wilt veranderen, begin dan bij jezelf. Dat is ook precies waarom ik ooit actief ben geworden in de lokale politiek op Texel. De gemiddelde leeftijd in de gemeenteraad was hoog. Ik vond dat het anders moest. Meer jonge mensen. Meer nieuwe energie. Maar verandering begint niet met klagen. Die begint met doen.
That’s why I’m starting with me.
Deze week voelde dat als één geheel. In Brussel praten over de toekomst van onze schapenboeren. In Londen nadenken over de toekomst van technologie in non profit organisaties. En in een theater herinnerd worden aan het feit dat verandering begint bij jezelf.
Niet wachten tot iemand anders het doet. Starting with the man in the mirror.
Met een hoofd vol inspiratie stapte ik weer in de trein richting huis. Terug naar Texel. Dankbaar voor de kansen die ik krijg. En gemotiveerder dan ooit om verantwoordelijkheid te nemen, op mijn werk en in de politiek.
