Koester wat je hebt. En versterk het. Leeuwarden floreert niet dankzij regels, maar dankzij mensen die durven te ondernemen. Toch lijken we dat steeds vaker te vergeten.
Wie door de binnenstad loopt, ziet het met eigen ogen. Het winkelaanbod versobert. De leegstand neemt toe, met name aan de Wirdumerdijk, de Peperstraat, de Kelders en het Zaailand. Tegelijk spreken we grote woorden over een groenere, levendigere en toekomstbestendige binnenstad. Die ambitie deel ik volledig. Maar beleid dat ondernemerschap smoort, brengt ons daar niet.
Waar ondernemers vrijheid nodig hebben, presenteert het college een concept beeldkwaliteitsplan voor terrassen op de Nieuwestad: meer voorschriften, minder vertrouwen.
Een plan dat tot in detail voorschrijft hoe een terras eruit moet zien: welke meubels wel of niet mogen, welke kleuren acceptabel zijn en hoe een terrasscherm eruit moet zien. Dit is geen ondersteuning van ondernemers, dit is betutteling. En het raakt vooral bestaande, hardwerkende horecaondernemers die al jaren investeren in onze binnenstad.
Een bruisende binnenstad ontstaat niet achter een tekentafel. Die ontstaat doordat ondernemers ondernemen. Door eigenheid, creativiteit en lef. Met dit soort plannen dreigt Leeuwarden langzaam te veranderen in een openluchtmuseum: keurig gereguleerd, esthetisch verantwoord. Maar zielloos.
Lounge-meubilair mag niet meer. Houten banken zijn ongewenst. Terrasschermen mogen vooral niet tegen de wind beschermen, maar moeten “erdoorheen te kijken” zijn. Kleurvoorschriften voor de inrichting en aankleding doen denken aan een Rivièra Maison-catalogus. Alsof comfort voor gasten ondergeschikt is aan beleidsmatige smaak. Alsof uniformiteit aantrekkelijker is dan diversiteit.
Alsof dat nog niet genoeg is, hebben we de kwestie van de terrasboot. Eén terrasboot. Na jaren van onzekerheid, procedures en een halsstarrige wethouder mag deze nu eindelijk in de gracht blijven liggen. De vraag is niet of het mag, dat is nu duidelijk. Maar waarom het zo lang moest duren. Wat heeft deze halsstarrigheid ons opgeleverd? Onzekerheid voor een ondernemer die wilde investeren in onze stad.
Het wrange is dat we weten dat het anders kan. Tijdens corona verschoof het denken van “wat kan niet” naar “wat kan wel”. Vergunningen werden versoepeld, ondernemers kregen vertrouwen, en er bleek veel meer mogelijk. Geen chaos, maar creativiteit, verantwoordelijkheid en samenwerking. Die les lijken we alweer vergeten.
Onze economie groeit als ondernemers de ruimte krijgen om te ondernemen. Zij creëren banen, leiden jongeren op en brengen leven in onze straten. Ondernemers zijn niet het probleem, maar de oplossing. Dat vraagt om een klantvriendelijke gemeente: geen smaakpolitie, maar samenwerking partner. Geen micromanagement, maar vertrouwen. En ruimte voor eigen identiteit.
Natuurlijk zijn er grenzen: veiligheid, toegankelijkheid en een aantrekkelijke openbare ruimte. Maar die bereik je niet met betutteling, wel met vertrouwen en zo min mogelijk regels.
Laat ondernemers ondernemen. En laat het Leeuwarder bestuur zich richten op wat echt telt: veilige en schone straten, het terugdringen van werkloosheid en armoede, en een economie die zorgt voor rust in de portemonnee van onze inwoners.
Leeuwarden verdient een bestuur dat ondernemers de ruimte geeft. Want zonder hen wordt onze binnenstad stil. En dat kunnen we ons simpelweg niet permitteren.
Marcel Visser Fractievoorzitter VVD Leeuwarden
