Sociale voorzieningen voor iedereen
- Sociale voorzieningen zijn hulp of steun van de overheid voor mensen die dat nodig hebben.
- Deze zijn in beginsel toegankelijk voor iedereen.
- Maar de inzet van zorgprofessionals, mantelzorg, tijd en geld moeten vooral terechtkomen bij degenen die dat het hardst nodig hebben.
- We zetten in op de zorg die nodig is, maar blijven oog houden voor zelfredzaamheid.
- Hoe meer je zelf kan doen, hoe beter.
Geld voor zorg effectief inzetten
- Dit vraagt ook om een efficiënte en doordachte inzet van sociale voorzieningen, waar geen plaats is voor zorg cowboys.
- Zorgprojecten moeten aantoonbaar effectief zijn: basisvoorzieningen voor groepen en alleen specialistische hulp voor wie het echt nodig heeft.
- Wie zelf een voorziening kan betalen, zoals een rollator, hoeft geen beroep te doen op gemeenschapsgeld.
- Dit zorgt ervoor dat belastinggeld wordt uitgegeven aan de mensen die dat het meest nodig hebben.
Wat lokaal kan, doen we lokaal
- Zorg wordt dicht bij de inwoners georganiseerd, met steun uit de directe omgeving.
- Dit vergroot vertrouwdheid, voorkomt duurdere zorg en maakt ondersteuning toegankelijk.
- We zetten in op passende hulp in wijken en buurten, ondersteund door innovatie en digitale hulpmiddelen.
- Het sociaal team werkt met één plan en één vast contactpersoon per gezin.
- Huisartsen, thuiszorg, wijkverpleegkundigen en andere zorgaanbieders werken intensief samen om efficiënte en effectieve zorg laagdrempelig aan te bieden.
Meer inzet informele zorg
- De bevolking wordt ouder en er zijn minder zorgverleners.
- Daardoor worden we steeds meer afhankelijk van familie, vrienden en buren om mensen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen.
- Dit gaan we intensief ondersteunen, met respect voor wat haalbaar is.
- Sport- en cultuurverenigingen en kerkgemeenschappen vormen een belangrijke sociale basis die we steunen.
Respect voor (jonge) mantelzorgers
- Mantelzorgers verdienen steun.
- We zien en waarderen mantelzorgers, ook de jonge.
- Tijdelijke ondersteuning helpt hen af en toe ontlasten, zodat zij hun belangrijke rol voor hun naasten kunnen blijven vervullen, met respect voor hun eigen leven en welzijn.