• We vereenvoudigen jeugdhulp: we willen dat kinderen en jongeren die écht zorg nodig hebben niet lang hoeven te wachten op die zorg en dus willen we de wachtlijsten verkorten. Gelukkig gaat het met de meeste kinderen en jongeren erg goed. Maar voor een klein deel van de kinderen en jongeren is jeugdhulp écht nodig en moet beschikbaar zijn. We willen dus dat die doelgroep niet lang hoeft te wachten.
• Jeugdhulp moet betaalbaar zijn: we maken van betaalbare jeugdzorg de hoogste prioriteit. Veel geld in de jeugdzorg gaat verloren aan inkoopprocedures en beleidsmedewerkers. We willen minder aanbieders en minder bureaucratie. Verder zetten we in op populatiefinanciering zodat duidelijk is hoeveel geld per jaar maximaal naar jeugdhulp gaat. Ook steunen wij initiatieven die het jeugdzorggebruik willen beperken, omdat we immers weten dat meer kinderen en jongeren jeugdhulp krijgen dan epidemiologisch is onderzocht.
• Meer verantwoordelijkheid bij aanbieders: we willen dat aanbieders zelf doelen stellen om de transformatie van de jeugdhulp tot een succes te brengen. Doelen gericht op een afname van jeugdzorggebruik, minder professionals betrokken bij één gezin en te allen tijde kinderen vragen naar hun mening. Dat laatste blijkt in de praktijk uit te pakken in relatief lagere kosten omdat kinderen zelf vaak met creatieve (minder dure) oplossingen komen voor problemen waar zij tegenaan lopen.
• De-professionalisering van de jeugdzorg: wij vinden dat vrijwillige jeugdzorg weer een stevige plaats moet innemen in de samenleving. Dat doen we door lichte jeugdhulp te transformeren naar vrijwilligheid. Dat betekent ook dat we binnen de mogelijkheden van de wet- en regelgeving onderzoeken of het mogelijk is om bepaalde jeugdhulp niet meer te financieren als daarvoor ook vrijwillige mogelijkheden bestaan. Denk bijvoorbeeld aan begeleiding op scholen.
• Minder labels en meer kind: wij willen dat minder kinderen een label krijgen zoals ADHD of Dyslexie. De omgeving waarin kinderen opgroeien moet creatieve oplossingen inzetten zodat kinderen, ook die drukker zijn of minder goed kunnen lezen, kunnen meekomen in de samenleving.