De VVD Zwolle kijkt kritisch terug op de evaluatie van de ontwikkelagenda passend onderwijs. Ondanks dat veel kinderen geholpen zijn, ontbreekt het aan duidelijke doelen, prestatie-indicatoren en inzicht in effecten. Onze fractie pleit voor normaliseren: ondersteuning waar nodig, maar geen zwabberend beleid dat voor elk probleem een gemeentelijke oplossing zoekt. Lees hier de gehele bijdrage van Monique
Vanavond met deze evaluaties van de ontwikkelagenda passend onderwijs is een mooi moment om terug te blikken op de afgelopen raadsperiode op dit onderwerp. En ik moet zeggen dat mijn fractie van de uitkomsten best geschrokken is. We zien gelukkig dat veel kinderen geholpen zijn met de ingezette acties waar we de afgelopen jaren geld van het Rijk voor hadden gekregen. Maar ik heb in de afgelopen jaren keer op keer gevraagd aan de wethouder of er geen concrete doelen en prioriteiten gesteld konden worden en wat de wethouder zou doen als die NPO gelden zouden aflopen. Ik heb hem gewaarschuwd voor wat er zou gebeuren als we geen duidelijke prestatie-indicatoren zouden hebben en we zien hier het resultaat.
Omdat er zoveel verschillende acties hebben plaatsgevonden op verschillende scholen, kunnen er eigenlijk slecht conclusies worden getrokken. We weten hierdoor niet goed waarom iets wel of niet gewerkt heeft en of kinderen op andere scholen er ook iets aan zouden hebben. Er is geen zicht op de effecten op het passend onderwijs. Er is geen rekening gehouden met het aantal kinderen op een school, in welke wijk de school staat en waar de kinderen vandaan komen, geen controlegroep en geen data uitwisseling waardoor monitoring en verantwoording bemoeilijkt is. Na de aangenomen motie over veiligheid op scholen voor lhbti+ kinderen in 2022 is ook daar opnieuw niets over te lezen in de evaluaties. Is het beleid samen voor een steviger basis dan niet gewoon mislukt? Hoe reflecteert de wethouder hierop en wat vinden andere woordvoerders hiervan? En wat zegt dit over de doelen uit het coalitieakkoord? En wat hebben de Zwolse kinderen aan dit zwabberende beleid?
Normaliseren betekent ook dat je niet van alles een probleem maakt dat een oplossing vergt. Dat hobbels bij het leven horen en je soms gewoon even doorheen moet. Het leven hoeft niet altijd een negen te zijn. Daar leer en groei je immers ook van. Het lijkt erop alsof er oplossingen zijn bedacht en vervolgens gezocht naar een probleem dat daarbij hoort. Mijn fractie zou kiezen voor echt normaliseren. Dat ondersteuning erbij hoort en het normaal is om hulp te vragen, maar dat niet elk probleem een oplossing van de gemeente vergt.
