De menselijke maat, ook bij afscheid
Politiek begon voor mij nooit achter een scherm, maar tussen de mensen. In gesprekken
op straat, bij ondernemersvereniging, tijdens inwonersavonden of gewoon op het
dorpsplein of bij de supermarkt. Die menselijke maat is de rode draad geweest in alles
wat ik de afgelopen twaalf jaar heb gedaan.
In maart 2026 ga ik afscheid nemen van de gemeenteraad van Westervoort. Een
moment dat vraagt om een terugblik op de afgelopen jaren.
Twaalf jaar lang heb ik me ingezet voor dit dorp, eerst in commissies en sinds februari
2016 als raadslid. Met aandacht voor ondernemers die ruimte nodig hebben om te
ondernemen, voor inwoners die moeite hebben met lezen en schrijven, en voor
participatie die verder gaat dan een vinkje zetten. Begrijpelijke communicatie en
toegankelijk bestuur zijn voor mij nooit bijzaak geweest. Het algemeen belang ook altijd scherp in het oog gehouden.
Ook buiten het gemeentehuis was ik graag actief. Als vrijwilliger bij de
Sinterklaasintocht, de Avond4Daagse en de blues avonden van stichting muziek in
Westervoort in zalencentrum Wieleman. Juist daar voel je wat een gemeenschap is:
samen organiseren, samen dragen en vooral samen genieten.
Politiek is soms scherp, maar voor mij stond dialoog altijd boven digitaal getouwtrek.
Luisteren vóór spreken. Samenvatten en doorvragen en je kwetsbaar durven op
stellen. Begrijpen vóór te (ver)oordelen. Dankbaar voor de steun van mijn fractie en
natuurlijk onze de griffie. Daarnaast de prettige samenwerking in verschillende
werkgroepen. Daar ben ik oprecht dankbaar voor.
Ik Aan het eind van dit jaar volgt een nieuw hoofdstuk: ik ga samen met mijn man
emigreren naar Spanje. Met vertrouwen in mijn opvolgers, met mooie herinneringen en
met een warm gevoel voor Westervoort. Want afstand verandert niets aan
betrokkenheid. De menselijke maat neem ik mee.
Joan Berings
