De woningmarkt in Valkenswaard zit muurvast. Starters wonen noodgedwongen langer thuis. Jonge gezinnen zoeken jarenlang naar een betaalbare woning. Gescheiden inwoners moeten soms terug naar hun ouders. Senioren wachten op een passende plek om door te stromen.
En in diezelfde markt geven wij sociale huurwoningen met voorrang aan statushouders. Dat vinden wij niet eerlijk.
Wat is de situatie?
Gemeenten hebben een wettelijke taak om statushouders te huisvesten. Twee keer per jaar bepaalt het Rijk hoeveel mensen wij moeten onderbrengen. Aan die verplichting moeten en zullen wij voldoen.
Maar de manier waarop je die huisvesting organiseert, is een lokale keuze.
Op dit moment kiest Valkenswaard ervoor om statushouders vrijwel volledig te huisvesten in reguliere sociale huurwoningen. Daarbij geldt een voorrangsregeling.
Dat betekent dat iemand die hier al jaren staat ingeschreven soms langer moet wachten, omdat een woning met voorrang wordt toegewezen.
Dat schuurt met het rechtvaardigheidsgevoel van veel inwoners. En terecht.
Gelijke kansen bij schaarste
Sociale huurwoningen zijn schaars. Juist daarom moet het systeem eerlijk zijn.
Wie een laag inkomen heeft, schrijft zich in en wacht zijn of haar beurt af. Dat geldt voor jongeren uit Valkenswaard. Voor mensen die scheiden. Voor inwoners die door omstandigheden opnieuw moeten beginnen.
Waarom zou één groep dan een structurele voorrangspositie krijgen?
Wij vinden dat bij schaarste gelijke gevallen gelijk behandeld moeten worden. Dat is geen hardheid, dat is een fundamenteel principe van rechtvaardig beleid.
Daarom willen wij de voorrangsregeling voor statushouders op sociale huurwoningen schrappen.
Verantwoordelijk én rechtvaardig
Laat daar geen misverstand over bestaan:
Wij blijven ons houden aan de wettelijke taakstelling.
Valkenswaard moet statushouders huisvesten. Punt.
Maar wij kiezen voor een andere invulling.
Statushouders hebben een tijdelijke verblijfsvergunning. Zij mogen hier verblijven omdat terugkeer naar het land van herkomst op dit moment niet veilig is. Dat vraagt om opvang en onderdak.
Maar die status is in beginsel tijdelijk.
Dan is het logisch om ook te kiezen voor tijdelijke huisvestingsoplossingen.
Tijdelijke behoefte, tijdelijke oplossing
Wij stellen voor om statushouders niet langer met voorrang in reguliere sociale huurwoningen te plaatsen, maar om alternatieve woonvormen te organiseren, zoals:
- Het tijdelijk inrichten van leegstaande kantoorpanden
- Het plaatsen van tijdelijke woonunits
- Niet-zelfstandige woonvormen
- Andere innovatieve en betaalbare oplossingen
Dat doen we nu ook voor Oekraïense vluchtelingen, bijvoorbeeld in het kantoorpand aan de Haak. Dat is consistent en uitlegbaar beleid.
Zo nemen we onze verantwoordelijkheid, zonder de reguliere wachtlijst verder onder druk te zetten.
Solidariteit zonder scheefgroei
Solidariteit betekent helpen waar nodig. Maar solidariteit betekent niet dat je structureel één groep voorrang geeft boven een andere groep die net zo goed in onzekerheid zit.
In een gemeente waar starters soms zeven tot tien jaar wachten op een sociale huurwoning, moeten we durven zeggen: het systeem moet eerlijk zijn.
Wij kiezen daarom voor:
✔ Het nakomen van wettelijke verplichtingen
✔ Tijdelijke oplossingen voor tijdelijke situaties
✔ Geen voorrang op sociale huurwoningen
✔ Gelijke kansen voor alle woningzoekenden
Want in een woningmarkt met schaarste is rechtvaardigheid geen luxe.
Het is een noodzaak.
