In een interview met 1Amstelveen heeft de beoogd wethouder asielopvang, Saloua Chaara (D66), van Amstelveen gereageerd op de plannen voor een derde AZC-locatie in Amstelveen-Zuid, direct tegen de grens met Uithoorn. Zij gaf daarbij aan dat zij “er alles aan gaat doen” en “haar stinkende best gaat doen” om deze locatie te realiseren.
Voor de VVD Uithoorn en De Kwakel zijn juist die uitspraken aanleiding om te reageren. Niet omdat wij de opvangopgave ontkennen, maar omdat deze locatie menselijk, ruimtelijk en bestuurlijk onverantwoord is.
Allereerst feliciteren wij de beoogd wethouder met haar voordracht. Wethouder zijn is een bijzondere en verantwoordelijke taak. Wij wensen haar daar oprecht succes bij. Juist daarom hopen wij dat zij bij moeilijke besluiten niet alleen kijkt naar de wettelijke opdracht, maar ook naar menselijke waardigheid, zorgvuldigheid en goed nabuurschap. Dit zijn besluiten waarop je ook jaren later met een rechte rug wilt kunnen terugkijken.
Haar uitspraken over het beoogde AZC in Amstelveen-Zuid zijn daarom pijnlijk en veelzeggend. Zij zegt dat zij er alles aan gaat doen en haar stinkende best gaat doen om deze locatie te realiseren. Maar precies daar wringt het.
Bestuur is meer dan een wettelijke taak afvinken. Bestuur gaat ook over menselijke waardigheid, zorgvuldigheid en fatsoenlijk omgaan met buurgemeenten.
Niemand ontkent dat er een opvangopgave ligt. Maar de vraag is niet alleen of Amstelveen aan de Spreidingswet wil voldoen. De vraag is ook waar en hoe je mensen opvangt. En of je bereid bent om eerlijk te kijken naar de gevolgen van je eigen keuze.
De beoogde locatie ligt midden in een bietenveld, tegen de gemeentegrens van Uithoorn aan. Aangrenzend aan de trambaan, op een zwaar geluid-belaste plek door het vliegverkeer en de naastgelegen N201 en op grote afstand van dagelijkse voorzieningen. De dichtstbijzijnde Amstelveense voorziening ligt op ongeveer drie kilometer afstand. Dat is circa dertig minuten lopen. Dit is geen plek waar je mensen voor langere tijd fatsoenlijk opvangt.
Wie op zo’n locatie 280 mensen voor tien jaar wil plaatsen, kiest niet voor humane opvang. Die verplaatst een bestuurlijk probleem naar de rand van Amstelveen en legt de gevolgen neer bij Uithoorn, bij onze inwoners en bij de mensen die daar straks moeten wonen.
Dat is onfatsoenlijk richting asielzoekers en vluchtelingen. Zij verdienen opvang op een plek waar zij normaal kunnen leven, waar voorzieningen bereikbaar zijn en waar niet vanaf dag één discussie bestaat over veiligheid, geluid en bereikbaarheid.
Het is ook onfatsoenlijk richting Uithoorn. Amstelveen neemt een besluit op eigen grondgebied, maar de gevolgen landen in onze gemeente. Bij onze inwoners, onze voorzieningen, onze infrastructuur en onze leefomgeving. Dat is geen goede samenwerking tussen buurgemeenten. Dat is bestuurlijk doorschuiven.
De uitspraak dat zij haar stinkende best gaat doen om juist deze locatie te realiseren, laat zien dat Amstelveen de verkeerde strijd voert. Een wethouder zou haar best moeten doen voor een verantwoorde locatie. Voor menswaardige opvang. Voor draagvlak. Voor zorgvuldig overleg met de buurgemeente. Niet voor het doordrukken van een plan dat menselijk en bestuurlijk nauwelijks te verdedigen is. Dit is geen daadkracht. Dit is bestuurlijke blindheid.
Onze oproep aan Amstelveen is helder: stop met deze locatie. Heropen de afweging. Zoek een plek die past bij humane opvang en bij behoorlijk bestuur. Want deze locatie is niet alleen verkeerd gekozen. Deze locatie is naar menselijke en bestuurlijke maatstaven niet te verdedigen.
