Altijd een financiële prikkel.
Werken moet altijd lonen. Wie vanuit een uitkering een betaalde baan accepteert, gaat er financieel op vooruit.
Iedereen draagt bij.
Het uitgangspunt is dat iedereen naar eigen vermogen bijdraagt. Voor wie niet (meer) kan werken, wordt gekeken naar mogelijkheden zoals een werkplek op maat als iemand een beperking heeft, zinvolle dagbesteding of vrijwilligerswerk. Hier kan ondersteuning voor worden ingezet, maar wie niet wil werken kan hiervoor gekort worden op zijn uitkering.
Bijstand als springplank.
Sociale voorzieningen helpen je weer op weg. Ze bieden een springplank naar werk en maatschappelijke participatie. Daarom kijken we continu kritisch naar alle sociale voorzieningen die er zijn. Bijstand mag nooit een vorm van basisinkomen zijn.
Focus op talenten en mogelijkheden.
Om- en bijscholing richten zich op iemands sterke punten en hoe deze aansluiten op de arbeidsmarkt. Zo maken we een duurzame terugkeer naar werk mogelijk. We verwachten dat mensen die een baan krijgen aangeboden, die ook accepteren en zich hiervoor inzetten. Bij geen inzet, kan dit gevolgen hebben voor iemands uitkering.
Deelname naar eigen kunnen.
Iedereen kan deelnemen aan de samenleving. We zorgen dat mensen op hun eigen niveau en tempo een bijdrage leveren, waardoor ze weer onderdeel worden van het maatschappelijk leven.