Investeren in cultuur en sport
We geloven niet dat subsidies vanuit de gemeente altijd de oplossing zijn, maar hebben veel meer mogelijkheden. Cultuur en sport kunnen worden versterkt door het daadwerkelijk helpen en meedenken met verenigingen en hun besturen. We willen meer creativiteit om vrijkomend gemeentelijk vastgoed in erfpacht te geven aan maatschappelijke initiatieven.
Onderwijs is investeren in de toekomst.
Goed onderwijs geeft kinderen gelijke kansen, leert hen kennis en vaardigheden, en helpt hen met normen, waarden en digitale vaardigheden.
Duurzame en veilige schoolgebouwen.
Investeren in moderne, veilige en duurzame schoolgebouwen is essentieel voor een fijne en toekomstgerichte leeromgeving.
Ondersteuning voor scholen en leerlingen.
Het aantal thuiszitters moet naar nul. De gemeente Renkum ondersteunt scholen actief om leerlingen in het onderwijs te houden en biedt ruimte voor nieuwe scholen met een maatschappelijke basis.
Samenwerking op maatschappelijke thema’s.
Gemeente en scholen werken samen op thema’s zoals gezondheid, leefstijl (preventie), klimaat en sociale veiligheid om een betere leeromgeving te creëren.
Actieve aanpak van pesten.
We introduceren een ‘anti-pesten-pact’ om pesten binnen scholen actief tegen te gaan en een veilige leeromgeving te bevorderen.
Breder gebruik van schoolgebouwen.
Schoolgebouwen en buitenruimtes zijn openbare gebouwen die ook beschikbaar worden gesteld voor buurtactiviteiten, zodat ze veelzijdig benut worden door onze inwoners en verenigingen.
Promotie van erfgoed en cultuur.
Renkum promoot actief haar lokaal erfgoed en cultuur, zowel voor inwoners als bezoekers. Dit vergroot de trots en bekendheid.
Realistische invulling van Renkum als kunstenaarsgemeente.
In Renkum wordt al decennia veel kunst gemaakt. De gemeente en musea beschikken over veel kunst, maar het is onvoldoende zichtbaar en er is onvoldoende werk- en expositieruimte. Een nieuw te bouwen gemeentehuis zou ruimte moeten krijgen voor wisselende exposities, zoals de collectie van Veluwezoom en Pim Kwak. Maar er dient ook ruimte te zijn voor hedendaagse kunst, Kunstcafé Wolfheze en podiumkunst.
Dynamische en zelfstandige cultuursector.
Innovatiekracht en ondernemerschap worden actief gestimuleerd. We staan voor een ondernemende cultuursector die grotendeels zelfvoorzienend is.
Koesteren van cultureel erfgoed.
Ons materieel en cultureel erfgoed, zoals de Sinterklaasintocht, Carnaval, of evenementen rond de Airborne herdenkingen, Koningsdag, Kunstroute worden gekoesterd als onderdeel van onze identiteit en tradities.
Kennis van lokale geschiedenis en cultuur.
Het Airborne museum is een kroonjuweel in onze gemeente, en daar zijn we zuinig op! We dragen onze geschiedenis met trots uit en ook nieuwkomers leren we onze geschiedenis en liberale normen en waarden.
Saamhorigheid versterken.
Activiteiten die mensen bij elkaar brengen krijgen onze steun. We nemen belemmeringen weg bij de organisatie ervan.
Eenvoudige vergunningverlening.
Vergunningen voor evenementen worden sneller en eenvoudiger verleend, bijvoorbeeld via een digitaal evenementenloket. Kleinschalige evenementen krijgen laagdrempelige veiligheidseisen en worden ondersteund.
Sport zorgt voor verbinding en welzijn.
Sport geeft zelfvertrouwen, plezier en ontspanning. Dat draagt bij aan een gezonde, duurzame en weerbare samenleving. Daarom werken we samen met scholen, sportverenigingen en maatschappelijke instellingen om sporten voor iedereen mogelijk te maken. We ondersteunen besturen van sportverenigingen.
Voldoende speel- en sportplekken.
Iedere inwoner moet kunnen bewegen. We ondersteunen initiatieven voor voldoende plekken om veilig buiten te spelen en te sporten, zodat jong en oud een actieve levensstijl kan ontwikkelen.
Sport als hulpmiddel.
Sport kan worden ingezet om problemen te signaleren. Samenwerking tussen sportclubs, onderwijs en zorginstellingen helpt om inwoners met wie het minder goed gaat, beter te ondersteunen.
Financiële steun voor kinderen.
Geen kind mag buitenspel staan. Met de Gelrepas ondersteunen we financieel bij het sporten van kinderen als hun ouders dit niet kunnen betalen.
Meervoudig gebruik van sportaccommodaties.
Sportfaciliteiten worden zoveel mogelijk multifunctioneel ingezet, mits dit niet tot meer kosten leidt. Hierdoor kunnen meer inwoners profiteren van de beschikbare voorzieningen.
Waardering en steun.
Besturen van verenigingen verdienen onze support. via netwerken delen bestuurders kennis en best practices.
Kosten van jeugdzorg beheersen.
De stijgende kosten van jeugdzorg vragen om gerichte actie om de hulp effectiever en betaalbaarder te krijgen. Daarbij ook aandacht voor het beter functioneren van de organisatie ervan. Ook blijken jongeren in de jeugdzorg een makkelijke ingang voor crimineel winstbejag, meer aandacht daarvoor.
Normaliseren van uitdagingen.
Vervelende momenten horen bij het leven. Ouders en verzorgers spelen een belangrijke rol in het uitdragen dat niet elke dag een 10 hoeft te zijn en dat het erbij hoort om je soms even niet oké te voelen.
Preventieve hulp versterken.
Eerst een beroep doen op laagdrempelige en preventieve hulp dichtbij. Tijdig signaleren en samenwerking tussen partners en sociale teams kan bijdragen aan snelle aanpak en voorkomt onnodige verwijzingen naar zware zorgtrajecten. Hieronder valt in ieder geval het ontwikkelen van lokaal suïcidepreventiebeleid.
Scherpe afbakening van hulp.
Jeugdhulp vanuit de Jeugdwet wordt duidelijk afgebakend. Dit voorkomt dat jeugdigen onnodig in zware zorgtrajecten belanden, waardoor geen zorg wordt verleend die onder een andere wet valt.
Focus op de hervorming van de jeugdzorg.
Door efficiënter om te gaan met geld en voorzieningen, dragen we bij aan structurele verbeteringen in de jeugdzorg. Minder organisaties toelaten, beter organiseren en voorkomen dat dossiers oneindig vaak aan elkaar gekoppeld moeten worden.
Altijd een financiële prikkel.
Werken moet altijd lonen. Wie vanuit een uitkering een betaalde baan accepteert, gaat er financieel op vooruit.
Iedereen draagt bij.
Het uitgangspunt is dat iedereen naar eigen vermogen bijdraagt. Voor wie niet (meer) kan werken, wordt gekeken naar mogelijkheden zoals een werkplek op maat als iemand een beperking heeft, zinvolle dagbesteding of vrijwilligerswerk. Hier kan ondersteuning voor worden ingezet, maar wie niet wil werken kan hiervoor gekort worden op zijn uitkering.
Bijstand als springplank.
Sociale voorzieningen helpen je weer op weg. Ze bieden een springplank naar werk en maatschappelijke participatie. Daarom kijken we continu kritisch naar alle sociale voorzieningen die er zijn. Bijstand mag nooit een vorm van basisinkomen zijn.
Focus op talenten en mogelijkheden.
Om- en bijscholing richten zich op iemands sterke punten en hoe deze aansluiten op de arbeidsmarkt. Zo maken we een duurzame terugkeer naar werk mogelijk. We verwachten dat mensen die een baan krijgen aangeboden, die ook accepteren en zich hiervoor inzetten. Bij geen inzet, kan dit gevolgen hebben voor iemands uitkering.
Deelname naar eigen kunnen.
Iedereen kan deelnemen aan de samenleving. We zorgen dat mensen op hun eigen niveau en tempo een bijdrage leveren, waardoor ze weer onderdeel worden van het maatschappelijk leven.
Sociale voorzieningen voor iedereen.
Sociaal beleid moet realistisch zijn. Sociale voorzieningen zijn hulp of steun van de overheid voor mensen die dat nodig hebben. Deze zijn in beginsel toegankelijk voor iedereen. We doen wat nodig is, en zetten vol in op preventie. Maar we zijn ook kritisch, voorzieningen en ondersteuning zijn geen ‘recht’ en hoeven niet altijd gratis te zijn.
Betaalbaar sociaal domein.
Renkum geeft veel geld uit aan sociale voorzieningen, ongeveer 60% van de begroting wordt hieraan besteed. Voor alle inwoners is het belangrijk dit efficiënt en doordacht te besteden. De inzet van zorgprofessionals, mantelzorg, tijd en geld moeten vooral terechtkomen bij degenen die dat het hardst nodig hebben. We ondersteunen op wettelijke en landelijke normen. Inwoners kunnen ook zelf bijdragen in financiële zin of door inzet van familie en vrienden. Er moet meer vaart gemaakt worden met Dorpsgericht werken.
Wat lokaal kan, doen we lokaal.
Zorg wordt georganiseerd dicht bij mensen die hulp nodig hebben, met steun uit de directe omgeving. Dit houdt het vertrouwd, voorkomt duurdere zorg en maakt zorg toegankelijk. We zetten in op passende ondersteuning in de dorpen, met gebruik van innovatie en waar kan met digitale hulpmiddelen.
Eigen bijdrage bij draagkracht.
Wie zelf een voorziening kan betalen, zoals een rollator, hoeft geen beroep te doen op gemeenschapsgeld. Dit zorgt ervoor dat belastinggeld wordt uitgegeven aan de mensen die dat het meest nodig hebben.
Gericht helpen waar nodig.
We zetten in op de zorg die nodig is, maar blijven oog houden voor zelfredzaamheid. Hoe meer je zelf kan doen, hoe beter. Betrokken en actief binnen een sociaal netwerk houd je langer gezond.
Meer inzet informele zorg.
De bevolking wordt ouder en er zijn minder zorgverleners. Daardoor worden we steeds meer afhankelijk van familie, vrienden en buren om mensen zo lang mogelijk zelfstandig te laten wonen. Dit gaan we intensief ondersteunen, maar ook hier kan niet elke dag een 10 zijn.
Samenwerking tussen zorgverleners.
Artsen, thuiszorg, wijkverpleegkundigen en andere zorgaanbieders werken intensief samen om efficiënte en effectieve ondersteuning te bieden.
Respect voor mantelzorgers.
Mantelzorgers verdienen steun en waardering. Tijdelijke ondersteuning kan ervoor zorgen dat zij af en toe ontlast worden, zodat zij hun belangrijke taak kunnen blijven vervullen.
Aandacht voor jonge mantelzorgers.
Jonge mantelzorgers verdienen extra aandacht en ondersteuning. Zij dragen vaak een zware verantwoordelijkheid en verdienen een steun in de rug.