“Je kans op een beter bestuur begint met een stem op de VVD.” Met die slogan gaat lijsttrekker Sander Klugt (53) de gemeenteraadsverkiezingen in. Hij woont al zijn hele leven al in de gemeente Nunspeet. Ging naar de St. Franciscusschool in Nunspeet, later het LFC in Elburg om vervolgens de opleiding te voltooien aan de Film- en Theater Academie in Amsterdam. Hij werkte landelijk mee aan televisie en theater en ging in 2008 ook lokaal werken met de intocht in ‘De avonturen van Sinterklaas in Elburg’. Maakt maatwerk voor Sinterklaas en Kerst en is vrijwilliger bij RTV Nunspeet
Wijnand Kooijmans
De VVD voelde altijd al dichtbij waar hij voor staat. De partij zocht een lijsttrekker en Klugt toegang tot de lokale politiek. Zo hebben ze elkaar gevonden. Hij kreeg de vrijheid van het bestuur wat betreft het verkiezingsprogramma. Dat resulteerde in een sociaal liberaal programma. “De VVD wordt vaak als rechts bestempeld en we zitten ook aan de rechterkant. Maar wel met een sociaal tintje.”
Hij vindt dat mensen niet buiten de samenleving mogen komen te staan en er niet moet worden gewacht tot mensen in de put zitten, maar dat er oplossingen worden aangeboden en tijdig de reddingsboei moet worden uitgegooid. De gemeente moet daar volgens hem ook over beschikken. Hij heeft zo zijn idee rond de gang van zaken rond hotel Veldenbos. En dat is naar zijn mening een gevolg van het niet beschikken over een opvangmogelijkheden voor daklozen. Dat aantal ziet hij de komende tijd toenemen. “Je moet als gemeente vroegtijdig voelsprieten hebben en maatregelen nemen om dit soort problemen op te vangen. Je moet niet afhankelijk zijn van een hoteleigenaar die arbeidsmigranten wil huisvesten, er daarna een soort ruilhandel ontstaat en je tegen hem zegt: ‘Dan willen wij daklozen huisvesten’. Dat kost veel geld en geeft weinig blijk dat er een structureel beleid achter schuil gaat om mensen te helpen.”
De lijsttrekker van de VVD vindt dat de gemeente meer een faciliterende rol moet spelen, dan zelf de regie te willen nemen. “De gemeente is niet zo goed in de regie voeren en dat hoort daar ook niet thuis. Dat maakt dat je andere partijen het mogelijk moet maken binnen wet- en regelgeving optimaal te functioneren ten gunste van de gehele maatschappij.”
Klugt wil meer vrijheid aan kernen geven door hen een serieus budget te geven als gemeente. Hij noemt als voorbeeld dat Vierhouten een geluidsdesk nodig heeft en wellicht een doel voor de voetbalclub of een betere bewegwijzering naar Het Verscholen Dorp. Met het budget kunnen ze dan zelf bepalen wat ze belangrijk vinden. Wel moet er ruggespraak zijn met de gemeente om te zien of alles binnen de regels is.
Hij vindt dat gekeken moet worden naar gelden voor Veluvine en Nunspeet uit de Kunst. Bij Veluvine ziet hij een complete leegloop van culturele activiteiten omdat deze de huur niet meer konden opbrengen om of andere redenen. Daardoor is Veluvine, zo vindt Sander, verworden tot een kantoorpand dat wordt verhuurd. Hij ziet geen omslag meer gebeuren. Indien aan de voorkant wordt verteld dat het een succes story wordt dan is dat niet de waarheid geweest, zo is zijn mening.
Dat gaat wat betreft hem ook op voor het zwembad. Hij geeft aan dat er aan de voorkant werd verteld dat het kostendekkend zou zijn, maar nu ziet hij een jaarlijks oplopend tekort en hij vreest dat die trend zich voortzet. “Dan moet je nu niet ineens met de mededeling komen dat we het beter doen dan baden in de omgeving en dat zwembaden nu eenmaal geld kosten. Dan moet je dat aan de voorkant vertellen en nu niet zeggen dat het allemaal wel meevalt.”
Wat Nunspeet uit de Kunst betreft heeft Klugt het idee dat de organisatie als stopverf wordt gebruikt, als een Barbapapa. “Eigenlijk is er vanaf 2017 geen duidelijke koers zichtbaar. Het ene moment rijdt er een toeristentreintje en is er in iedere plaats een servicepunt. Dan is het treintje weg en is er niet meer in iedere plaats een servicepunt. Dan weer gaat het om organiseren van evenementen. Ieder jaar wordt er gesteld dat het tijd wordt dat er een bepaald prestatieniveau moet worden gehaald en dat gaat zo maar door. Daarin is zo’n twee miljoen euro ingestoken en dat gun ik ze van harte. Maar ik vind dat dit geld niet goed is besteed en niet eerlijk ten opzichte van andere stichtingen. Indien je dit geld op een andere manier had besteed, had dit meer effect gehad dan nu het geval is geweest. Als een andere stichting wilde samenwerken, werd er vaak binnen vijf minuten ‘nee’ verkocht.”
Bron: Nunspeet Huis aan Huis
