Blog van de fractievoorzitter
Eén van mijn eerste raadsdebatten vier jaar geleden, nadat ik terug was gekeerd in de gemeenteraad, ging over de vraag of we wel of niet opnieuw en asielboot moesten toestaan in de haven. Met een aantal andere fracties wilden wij de besluitvorming toen over de zomervakantie heen tillen. Dat heeft toen flink wat stof doen opwaaien, zeker bij de partijen ter linkerzijde. Het ging zelfs zover dat mij persoonlijk het buitenslapen van vrouwen en kinderen werd verweten. Nu zeggen we allemaal wel eens wat. Ik zal zelf ook niet altijd brandschoon zijn in het debat.
Inmiddels zijn we vier jaar verder en de discussie in de gemeenteraad is in een wat rustiger vaarwater beland. Over en weer accepteren we van elkaar dat we soms anders kijken naar deze problematiek. Zo hebben wij met een aantal partijen deze zomer aangegeven dat het wat ons betreft de laatste keer is dat we een asielboot in de haven toestaan. Wij waren van mening dat we de bezwaren van de buurt echt niet meer konden negeren. En er zijn ook partijen die het prima vinden wanneer volgend jaar daar opnieuw een asielboot aanmeert. Die discussie is deze zomer op een ordentelijke wijze in onze raad gevoerd, zonder emotionele verwijten over en weer. Maar dat wil niet zeggen dat wat in de gemeenteraad inmiddels gemeengoed is, dat dat ook geldt voor de samenleving op straat.
Wij hebben als VVD gezegd dat als we worden gedwongen mee te werken aan de uitvoering van spreidingswet, dat dit alleen kan door middel van kleinschalige opvanglocaties verspreid over Huizen, die bovendien kunnen rekenen op draagvlak in de buurt. Zie het als een soort “uitvoeringstoets” van landelijke wetgeving. We houden ons aan de wet, maar het moet wel uitvoerbaar zijn. Dat is één van de standpunten die wij kenbaar hebben gemaakt op de verkiezingsborden langs de weg.
En daar lijken we een open zenuw te hebben geraakt. De borden waren nog niet geplaatst, of ze waren van stickers voorzien. Onze borden werden ontsierd met stickers met daarop de tekst “angst en haat”. En eerlijk gezegd begrijp ik daar niets van. Ten eerste: je blijft gewoon met je handen van andermans spullen af. En dan is er ook nog een inhoudelijk argument: Ouderen en jongeren zitten in onze gemeente dringend verlegen om passende woonruimte. Maar toch willen we geen grootschalige woningbouw in Huizen. Het kan ook niet eens. Maakt mij dat tot een jongerenhater of een ouderenhater? Natuurlijk niet. Het is te absurd voor woorden. Moet dan voor asielopvang wel alles zomaar wijken?
Iedereen mag daarin zijn eigen afweging maken. We leven in een vrij land. Maar door te tamboereren op je eigen morele superioriteit plaats je jezelf buiten de discussie en de democratische orde. En dat is wat de stickerplakkers doen.
We hebben de stickers inmiddels verwijderd. Wat wij doen is gewoon blijven staan voor ons standpunt: geen grootschalige opvang, maar alleen op kleinschalige locaties, verspreid over heel Huizen, die kunnen rekenen op draagvlak in de buurt. Ik zal de burgemeester vragen of hij nog een beroep wil doen op het gezonde verstand van iedereen, zodat we allemaal vanuit onze eigen overtuiging onze boodschap kunnen uitdragen. Dan weten de inwoners van onze gemeente tenminste waar ze voor kiezen als ze op 18 maart naar de stembus gaan.
