In de gemeente Gennep is politieke betrokkenheid geen kwestie van geslacht, maar van inzet en verantwoordelijkheid. Toch vertelt de aanwezigheid van meerdere vrouwen in bestuur en raad een verhaal op zich: over ontwikkeling, doorzettingsvermogen en een emancipatieslag.
Wie vandaag de vergaderzaal in de gemeente Gennep binnenloopt, ziet iets wat tien of twintig jaar geleden minder vanzelfsprekend was: vrouwen die niet alleen meepraten, maar richting geven. Niet als uitzondering, niet als uithangbord, maar als bestuurders en volksvertegenwoordigers die verantwoordelijkheid dragen. Dat is geen toeval. Het is het resultaat van betrokkenheid, ervaring en de bereidheid om op te staan wanneer het ertoe doet. De emancipatieslag in de lokale politiek voltrekt zich niet met tromgeroffel, maar in dagelijkse inzet.
Janine van Hulsteijn belichaamt die ontwikkeling misschien wel het meest zichtbaar. Als wethouder combineert zij bestuurlijke stevigheid met aanstekelijk enthousiasme. Ze staat midden in dossiers over wonen, economie en evenementen, maar is net zo makkelijk aanwezig bij verenigingen en activiteiten. Voor haar is politiek geen theoretisch debat, maar een plek waar knopen worden doorgehakt. “Besturen is keuzes maken en uitleggen waarom je ze maakt.” Die houding vraagt lef, zeker wanneer belangen botsen. Haar stijl is direct en helder: aanpakken en doorgaan. Dat zij die rol al jaren vervult, laat zien dat vrouwelijk leiderschap in de gemeente Gennep geen uitzondering meer is, maar onderdeel van het normale bestuurlijke landschap.
Vanuit Ven-Zelderheide laat Mariëlla van den Bogaart een andere kant van verantwoordelijkheid zien. Zij weet hoe het voelt om als klein dorp gehoord te willen worden. In gesprekken met inwoners haalt zij signalen op en vertaalt die naar concrete vragen in de raad. Haar inzet voor betere 112-bereikbaarheid is daar een voorbeeld van. Geen snelle publiciteit, maar vasthoudend blijven totdat er resultaat komt. “Als het ons dorp raakt, blijf ik het aankaarten.” Die volharding typeert haar. Emancipatie krijgt hier vorm in doorzettingsvermogen: niet harder praten, maar blijven staan voor wat belangrijk is.
In het centrum van de gemeente Gennep beweegt Beppie Bosten zich dagelijks tussen ondernemers en inwoners. Als fotografe kent zij de Markt, de horeca en de winkelstraat als geen ander. In de raad brengt zij dat perspectief mee. Ze spreekt over lampjes op de Markt, voldoende parkeerruimte en het tegengaan van leegstand. Voor haar is economie geen abstract begrip, maar iets wat je voelt in je eigen zaak. “Ondernemers verdienen een gemeente die meedenkt, niet tegenwerkt.” Haar inzet is laagdrempelig en praktisch. Ze staat voor afspraken nakomen en problemen oplossen. Daarmee laat ze zien dat economische dossiers niet aan één type bestuurder zijn voorbehouden.
Daniëlle Nova vertegenwoordigt de energie van een nieuwe generatie betrokken vrouwen. Ondernemer, actief in het verenigingsleven en gewend om verantwoordelijkheid te nemen. Ze wil niet langs de zijlijn blijven staan, maar daadwerkelijk bijdragen. Vanuit haar betrokkenheid bij sportverenigingen ziet zij hoe belangrijk veiligheid en vrijwilligersbeleid zijn. “Niet mopperen, maar meedoen en verbeteren.” Die mentaliteit neemt zij mee naar de politieke arena. Voor haar draait emancipatie om ruimte krijgen én ruimte pakken.
Wat deze vier vrouwen verbindt, is niet hun achtergrond of leeftijd. Het is hun overtuiging dat politiek mensenwerk is. Luisteren, afwegen, besluiten nemen en aanspreekbaar blijven. In een tijd waarin sommige partijen nog worstelen met vrouwelijke vertegenwoordiging, laat de VVD Gennep zien dat talent en betrokkenheid doorslaggevend zijn. Geen symboolpolitiek, maar dagelijkse praktijk.
Vier vrouwen die ieder op hun manier laten zien dat verantwoordelijkheid geen kwestie van geslacht is, maar van inzet!
