Ieuwe Jan de Vries, nummer 2.
Ik ben niet geboren op Ameland, maar heb absoluut ‘Amelander bloed’ door mijn aderen stromen. Mijn wieg stond in Arnhem, maar mijn vader nam mij al als twee-jarige mee naar Ameland. Ik weet nog goed, dat we dan naar het strand gingen en ik op zijn sterke schouders zat en me vasthield aan zijn haardos. Mijn vader was geboren in Amsterdam, uit een huwelijk van een Hollumer, Jan de Vries en een Amsterdamse, Catharina Quant. In die jaren kwam dat meer voor, dat Amelanders naar het vasteland vertrokken voor werk en daar trouwden. Voor de mannen, was het dan vaak werken in de havens of varen op zee. Mijn opa, Jan de Vries, ging varen en is op jonge leeftijd verdronken in/bij Hamburg.
Als twee-jarige kwam ik dus op Ameland en heb daar alle scholen doorlopen. Beginnende op de toenmalige kleuterschool aan de Meester van Douwenweg, waar juf Jeltine Visser onze juf was. Wat volgde was de Protestants Christelijke basisschool Koningin Wilhelmina en de BWS in Nes. Een mooie tijd.
Net als mijn Amelander voorouders, lagen voor mij op het vasteland meer kansen, dan op Ameland en dus vertrok ik naar Leeuwarden voor studie en werk. Vele jaren heb ik in de Financiële dienstverlening gewerkt, maar op een moment ‘was het klaar’. De hypotheekwereld waar ik in werkte, kwam met ‘verrotte’ producten, waar ik niet achter stond.
Op zoek dus naar ander werk en dat werk vond ik in de ‘interieurwereld’, een nieuwe wereld die dichter bij mij lag. Mijn oog voor detail kwam goed van pas en ik luisterde goed naar de klanten wat zij wilden en speelde daarop in met mijn interieuradviezen. ‘Het is uw huis, het is uw interieur, u moet er wonen en u moet zich prettig voelen’. In deze periode leerde ik mijn vrouw, Deborah kennen, die als accountmanager voor een meubelmerk onze winkel bezocht. Van het één kwam het ander en ik nam ontslag om naar haar, in Utrecht te verhuizen. Vanuit daar heb ik nog jaren als accountmanager gewerkt voor een paar prachtige meubelmerken.
De kinderen werden geboren en toen de oudste klaar was om naar de basisschool te gaan, werd het ‘tijd’. Tijd om naar Ameland te verhuizen en daar onze kinderen te laten opgroeien, eigenlijk precies zoals mijn vader, dat bij mij deed. Wat is er mooier voor een kind om op dit mooie eiland op te groeien?
In mijn jeugd was mijn vader zeer politiek actief. Hij was de oprichter van Ameland’82. Uiteraard was er kritiek, soms terecht en soms unfair. Mede hierdoor wilde ik niets met politiek te maken hebben. Maar soms kruipt het bloed waar het niet gaan kan, al zie ik mezelf niet als politicus.
Terug op Ameland meldde ik me in 2018 aan bij de VVD en daarna ging het snel. Van secretaris naar commissielid en in 2022 kon ik niet anders, dan het lijsttrekkerschap op me nemen, omdat niemand anders dit wilde. De VVD zou daarmee van het Amelander politieke landschap verdwijnen en dat vond ik toch zonde. Ik had twee eisen voor ik het lijsttrekkerschap op me nam. Er moest een lijst met vijf kandidaten zijn en een goede ‘tweede man’. Dat werd Riekus Hatzmann, die ik zelf had benaderd in de wetenschap, dat er een paar oudgedienden in korte tijd zouden afzwaaien. We behielden onze zetel en nu heb ik vier jaar raadslidmaatschap erop zitten. Een interessante tijd, waarin ik veel heb geleerd en me positief, kritisch heb opgesteld en veel initiatief heb genomen.
Ik ben bereid weer in de raad plaats te nemen, als de kiezer ons goedgezind is. We hebben een kleine lijst, maar goede kandidaten. Rik Klunder uit Buren, heb ik weten te strikken en daar zijn wij erg blij mee. Wij willen verantwoordelijkheid dragen voor het bestuurlijk houden van onze gemeente. Ik hoop dan ook, dat wij met zijn drieën een goede verkiezingsuitslag mogen halen, zodat wij ons weer in kunnen zetten voor u, onze inwoners, want daar doen we het voor.
