VVD Alblasserdam stelt de komende weken met trots de kandidaten op de kieslijst aan u voor. Vandaag: nummer 4 op de lijst, Catharina Leeuwis!
Ik ben Catharina Leeuwis, 55 jaar en sinds 2000 woonachtig in Alblasserdam. Echter, al in de jaren ’80 fietste ik door het dorp – op weg naar de middelbare school. Ik ben geboren in de Flevopolder en groeide in de jaren ‘70 op in de Hoekse Waard. Dordrecht was de thuishaven in mijn twintiger jaren. Inmiddels kan ik wel zeggen dat ik een echt poldermens ben. Nergens anders geniet ik zó de wisselende seizoenen!
Alblasserdam heeft voor elk wat wils. Bij elke levensfase merk je weer nieuwe dingen op. Toen onze kinderen jonger waren: de avondvierdaagse, Jeugdland, de eerste kennismaking met sportverenigingen, de bioscoop en muziekles in Landvast. Later de middelbare school op fietsafstand – hoewel de zonen vooral tegen hun medestudenten hebben verteld dat zij met de wáterbus naar school gingen, hoe bijzonder! En nog niet zo lang geleden ontdekten we hoeveel grote en kleine bedrijven er gewoon om de hoek zitten als je huis toe is aan een opknapbeurt en nieuwe spullen. Voor de meeste boodschappen en andere basiszaken hoef je het dorp ook al niet uit. Ik zei het in 2002 al toen ik mijn eerste stappen zette in de lokale politiek: Alblasserdam is een bedrijvig dorp waar het goed wonen, werken en recreëren is!
De mogelijkheid is er weer om mijn steentje hieraan bij te dragen. Natuurlijk neem ik daar ook mijn werkervaring in mee. Ik kom uit het (voortgezet) onderwijs. Momenteel coördineer ik in Rotterdam en omgeving de overstap van basis- naar middelbaar onderwijs. Voor zo’n 10.000 leerlingen per jaar en 400 scholen zorgen we dat alles wat daarbij komt kijken, goed geregeld wordt. Dat betekent ook: namens alle schoolbesturen constructief en kritisch meedenken met het ministerie van onderwijs. Een actueel thema is bv. de evaluatie van de Doorstroomtoets die de groep 8-leerlingen onlangs hebben gemaakt.
Mijn drijfveer om politiek betrokken te zijn? Vooral de behoefte om ervoor te zorgen dat wát er moet gebeuren, góed gedaan wordt. Daarbij vind ik dat een overheid er moet zijn voor die zaken die mensen zelf niet op kunnen pakken. Dan kom je al snel bij kerntaken uit en hier en daar extra betrokkenheid (in meedenk-/regelkracht en soms financiën) zodát er prettig gewoond, gewerkt en samengeleefd kan worden. In het besef dat ons dorp regionale samenwerking nodig heeft bij ambities voor een goed ondernemersklimaat, bereikbaarheid en het hele palet aan dienstverlening.
Dat klinkt simpel, maar de werkelijkheid is vaak complex. Ik houd ervan om uit te zoeken hoe iets precies in elkaar zit, het grotere geheel te beschouwen en vervolgens mee te besluiten wat we het beste op welke manier kunnen doen. Of welke regels we misschien willen aanpassen. Vanuit de samenhang der dingen, mét oog voor rafelrandjes die er altijd zijn. Beleid gaat over de grote lijn – anders wordt de uitvoering onhaalbaar en daarmee de overheid onbetrouwbaar. Maar je kunt het zó organiseren dat er ruimte is voor een luisterend oor en de menselijke maat. Het vraagt geloof in goede intenties over en weer, gelijkwaardigheid in de samenwerking, een beetje creativiteit en ook eigen initiatief van inwoners, ondernemers, verenigingen en andere organisaties.
Dorpspolitiek gaat vaak over ‘gewoon goed regelen’. Ik ken geen liberaal, socialistisch of religieus fietspad, om maar iets te noemen. Maar soms doet je visie op de samenleving er wel degelijk toe: hoe organiseren we ons, wat bepalen we wel en niet als overheid, wat willen we van elkaar kunnen verwachten? Daarom ben ik blij dat we als laatste hoofdstuk in ons verkiezingsprogramma onze liberale waarden hebben opgenomen. Dit is ons vertrekpunt, daar mag u mij op aanspreken!
