Veiligheid wordt vaak gezien als iets dat van buitenaf en wordt georganiseerd door politie, overheid of regelgeving. Maar steeds vaker klinkt de roep om veiligheid en om die te verhogen, ook door de inwoners van Aa en Hunze. We willen dag en nacht veilig over straat kunnen, veilig door onze bossen wandelen en altijd het gevoel hebben veilig te zijn. Dat is goed en logisch maar niet vanzelfsprekend. Het begrip weerbaarheid wint terrein, wat moeten we doen om onze veiligheid te verhogen, we moeten weerbaar worden, in wijken, op scholen, online én in het debat rond, bijvoorbeeld, de terugkeer van de wolf.
Wat is weerbaarheid?
Weerbaarheid gaat over het vermogen van mensen en gemeenschappen om met risico’s, veranderingen en dreigingen om te gaan zonder in paniek te raken. Het betekent: voorbereid zijn, kennis hebben van mogelijke gevaren en weten hoe te handelen. Dat vraagt niet alleen om samenwerking tussen, overheid en maatschappelijke organisaties, maar juist steeds vaker met ook om samenwerking met u, als inwoner van Aa en Hunze.
Volgens veiligheidsdeskundigen begint weerbaarheid bij bewustwording. Of het nu gaat om digitale criminaliteit, ondermijning, maatschappelijke spanningen of natuurontwikkelingen: wie goed geïnformeerd is, kan rationeler reageren en voorkomt dat angst het overneemt.
De terugkeer van de wolf als voorbeeld.
Een actueel voorbeeld waarin veiligheid en weerbaarheid samenkomen, is de terugkeer van de wolf in Nederland. Sinds enkele jaren vestigt het dier zich opnieuw in verschillende natuurgebieden en zo ook in de gemeente Aa en Hunze met veel bossen en andere potentiële leefgebieden. Dat leidt tot uiteenlopende reacties: bewondering bij liefhebbers, maar ook zorgen bij onze inwoners, veehouders en omwonenden.
De wolf is een beschermde diersoort binnen Europese regelgeving. Tegelijkertijd brengt zijn aanwezigheid praktische vragen met zich mee: hoe beschermen we vee? Wat betekent de wolf voor onze wildstand? Wat betekent het voor recreanten? En hoe voorkomen we escalatie in het publieke debat?
Van angst naar aanpak
Experts benadrukken dat feitelijke informatie essentieel is. De kans op een aanval van een wolf op gezonde volwassenen mensen is niet groot. Maar hoe zit dat met onze onbeschermde natuur, vee, kinderen of gehandicapten? Incidenten met vee komen vaker voor en kunnen worden verminderd door preventieve maatregelen zoals wolfwerende rasters maar zijn geen structurele oplossing.
Hier ligt een duidelijke link met weerbaarheid: niet wachten tot er iets misgaat, maar vooraf maatregelen nemen. Overheden bieden welliswaar subsidies voor beschermende voorzieningen voor vee maar met landbouw(huisdieren) die dichter in onze menselijke omgeving wonen wordt nauwelijks rekening gehouden (pony’s, geiten, alpaca’s etc.)
Weerbaarheid betekent in dit geval ook: leren omgaan met een veranderend landschap. Nederland is dichtbevolkt en kent intensief landgebruik. De aanwezigheid van een groot roofdier vraagt om maatregelen en dialoog. Maar vraag uzelf ook af, wat kan ik zelf doen?
Heeft u al een anti-wolven fluit? Dit simpele, doeltreffende Scandinavische anti wolvenfluitje is geen speelgoed, maar een krachtig verdedigingsmiddel dat zeer scherpe en irritante tonen produceert – luid genoeg om wolven op de vlucht te jagen, maar ook om een signaal te geven als u in nood bent.
Veiligheid als gedeelde verantwoordelijkheid.
Het debat rond de wolf raakt aan een bredere maatschappelijke vraag: hoe gaan we om met onzekerheid? Of het nu gaat om klimaatverandering, digitale dreiging of geopolitieke spanningen, veiligheid is niet langer alleen een kwestie van handhaving. Het vraagt om sociale samenhang in onze dorpen en vertrouwen.
Gemeenschappen die met elkaar in gesprek blijven, informatie delen en gezamenlijk afspraken maken, blijken beter bestand tegen spanningen. Polarisatie vergroot het gevoel van onveiligheid, terwijl samenwerking het juist verkleint. Laten we daarom de wolf zien als een dier waar we ons, en onze dieren, tegen moeten beschermen. Daar zouden de voor en tegenstanders zich toch in moeten kunnen vinden als het gaat om gedeelde verantwoordelijkheid.
Balans tussen bescherming en perspectief
Weerbaarheid betekent niet dat risico’s worden ontkend. Het betekent dat ze realistisch worden ingeschat en dat er maatregelen worden genomen als dat nodig is. In het geval van de wolf vraagt dat om een balans tussen de beschermde status enerzijds en de veiligheid van vee, de economische positie van veehouders en onze inwoners, anderzijds.
Daarbij is transparante communicatie cruciaal. Wanneer overheden helder uitleggen welke maatregelen mogelijk zijn, kunnen de inwoners van Aa en Hunze zich goed voorbereiden.
Een volwassen veiligheidsbeleid
De terugkeer van de wolf laat zien dat veiligheid niet alleen gaat over het weren van dreigingen, maar ook over het versterken van onze veerkracht. In een samenleving die voortdurend verandert, is weerbaarheid geen luxe, maar een noodzaak.
Of het nu gaat om digitale risico’s, maatschappelijke spanningen of wilde dieren in onze omgeving: veiligheid begint bij voorbereiding, kennis en samenwerking. Alleen zo ontstaat een samenleving die niet wordt geleid door angst, maar door vertrouwen en daadkracht.
Nanno Siegers is onze nummer 4 op de lijst van de VVD in Gemeente Aa en Hunze en wil zich inzetten voor weerbaarheid en veiligheid (in relatie tot de wolf maar ook op andere grote thema’s als toenemende geopolitieke spanningen, klimaatverandering, hybride dreigingen, en het mogelijke risico op langdurige stroomuitval.
Weer weten over Nanno of onze andere kandidaten? Bekijk onze kandidatenlijst!
