Internationale Vrouwendag.

Nog maar zestig jaar geleden waren Nederlandse vrouwen zo ongeveer gelijkgesteld aan onmondig of zelfs geestesziek. Tot 1956 was in ons land wettelijk vastgelegd dat een gehuwde vrouw handelingsonbekwaam was. Na het ja-woord plaatste de bruid zich meteen onder het wettelijk gezag en de wil van haar echtgenoot. Voor grote uitgaven was toestemming van de man nodig. De vaderlijke macht was doorslaggevend bij meningsverschillen over de kinderen. Indien de man toestemming gaf, mochten ze wel werken, maar moest het loon aan hem afgestaan worden, als hoofd van het gezin. Inmiddels lijken dit soort praktijken niet amper zestig jaar, maar vele lichtjaren geleden.

Na een lange strijd van vele vrouwen voor ons, hebben vrouwen en mannen in onze vrije samenleving inmiddels gelijke rechten. In ons grondwet is verankerd dat iedereen de vrijheid heeft om zichzelf te zijn. Om je stem te laten horen, om te werken, om op te komen voor je eigen rechten. Meisjes hebben hun achterstand op opleidingsgebied ruimschoots ingehaald. Sterker nog, ze zijn inmiddels succesvoller dan jongens. Vrouwen die kinderen krijgen stoppen zelden nog met werken. De Nederlandse vrouw beschikt over haar eigen leven en haar eigen lichaam. De emancipatie van de Nederlandse vrouw is af, dus waarom zouden we Internationale Vrouwendag vieren? Is dat nog wel nodig?

Maar helaas is zelfbeschikking voor vrouwen in bepaalde gemeenschappen in ons land nog lang niet vanzelfsprekend. In Nederland leven duizenden vrouwen op een manier die wij ons nauwelijks kunnen voorstellen. Onder het mom van religie of cultuur worden zij kort gehouden. Hun vrijheid wordt ontkend of afgepakt. Vrouwen die niet de deur uit mogen zonder toestemming van hun man of schoonfamilie. Die niet mogen werken, geen sociale contacten mogen onderhouden, of zelfs zonder toestemming naar de huisarts. Er zijn zelfs vrouwen die van hun man geen eigen bankpas mogen hebben. Deze vrouwen durven lang niet altijd voor zichzelf op te komen. Scheiden doen ze vaak niet uit angst voor eerwraak.

Het is onze taak als samenleving om voor deze vrouwen op te komen. Wij hebben met elkaar iets heel moois opgebouwd in Nederland, het is nu ook aan ons om dit met elkaar te beschermen. We mogen door religie en cultuur gevoede onderdrukking van vrouwen nooit accepteren. In Nederland mag je zijn wie je wilt zijn en je leven zo inrichten zoals je dat zelf wilt. Zolang vrouwen dat zelf niet kunnen, zullen wij opstaan tegen hun laffe onderdrukkers. Voor mannen die zelf genieten van alle vrijheden die ons land te bieden heeft maar tegelijkertijd de vrijheid van hun vrouw, zus of dochter grof beknotten, hebben wij maar 1 boodschap: de VVD kijkt niet weg, relativeert dit niet en accepteert het zeker niet. Wij rusten niet voordat jullie vrouwen, zussen en dochters dezelfde vrijheden kunnen genieten.

Bente Becker en Dilan Yeşilgöz-Zegerius

Internationale Vrouwendag 8 maart

Bekijk meer

Meedoen met de VVD?
Word lid
Heb je een vraag? App ons!