Klaas Dijkhoff: statement over wachtgeld

Eerder vandaag verscheen een artikel op HP/deTijd van de hand van Ton F. Van Dijk over onder andere mijn reiskostenvergoeding. Bij het beantwoorden van de vragen van de journalist kwam ik er achter dat ik een stomme fout heb gemaakt. Daardoor heb ik een vergoeding ontvangen die ik nooit heb willen krijgen.

 

Toen ik fractievoorzitter werd heb ik gevraagd om ervoor te zorgen dat ik geen dubbele vergoedingen ontvang omdat ik voor zakelijk verkeer de auto van de fractie mag gebruiken (privé maak ik er geen gebruik van).

 

Voor Kamerleden gaat het om twee soorten reiskostenvergoeding:

 

Voor één ervan (reiskostenvergoeding woon/werkverkeer) moet elk Kamerlid bij aantreden een formulier invullen. Daarop geef je aan of je een onbeperkt OV kiest, een kilometervergoeding of geen van beide. Ik heb die laatste optie gekozen en deze vergoeding dan ook niet ontvangen.

 

De andere vergoeding (overige reiskosten) wordt standaard overgemaakt, daar is geen formulier voor. Ik verkeerde in de veronderstelling dat ik deze vergoeding ook niet ontving, aangezien ik verzocht had dit te regelen.
Voor de zekerheid hebben we alles nog eens gecheckt en toen bleek het gevraagde stopzetten van deze vergoeding (overige reiskosten) niet te zijn doorgevoerd.

 

Ik heb na het verzoeken tot stopzetten niet op m’n loonstrook gekeken of alles ook was doorgevoerd. Dat was stom. Ik heb daarom niet doorgehad dat ik een van de twee vergoedingen nog wel ontving, hoewel het mijn bedoeling was dit geld niet te ontvangen. Ik neem daar de volledige verantwoordelijkheid voor. Vanzelfsprekend heb ik deze vergoeding inmiddels teruggestort.

 

“Nou, lekker dan. En vorige week al dat wachtgeld…”

 

De toelage die ik ontvang is onderdeel van de Pensioenwet Ambtsdragers. Je kunt daar zelf vanaf zien, dat klopt. Je ziet daarmee ook af van een deel van het pensioen, het nabestaandenpensioen en je rechten bij invaliditeit. Het heeft dus ook invloed op wat je achterlaat aan je gezin als er onverhoopt iets vreselijks gebeurt.

 

Ik snap wel dat er een hoop kritiek is, zeker gezien de gangbare (niet altijd op de wet zelf gebaseerde) opvatting over wachtgeld. Ik had de keuze om een deel van mijn verdiende loon af te staan om gedoe te voorkomen of de wettelijk bepaalde vergoeding voor door mij verricht werk te accepteren en het uit te leggen. Ik vind het een kromme redenering om wel de wet goed te vinden, maar niet de toepassing ervan. Dan zou je de wet moeten aanpassen.

 

Dat maakt me niet populair, dat snap ik, maar ik sta liever voor mijn opvatting (waar ik van begin af aan transparant over ben geweest) dan dat ik om gedoe te voorkomen een politiek correcte, maar in mijn ogen feitelijk en juridisch incorrecte mening ga verkondigen.

 

Nu de discussie is opgelaaid, ook over hoe dit soort regelingen er in de toekomst uit moet zien, komt er een dimensie bij. Ik vind nog steeds hetzelfde en ga dus ook geen andere, wellicht meer wenselijke mening verkondigen. Ik vind tegelijkertijd dat in deze discussie onze fractie op inhoud het debat moet kunnen voeren zonder iedere keer aangesproken te worden op mijn persoonlijk keuze.

 

Daarom heb ik besloten mijn mening opzij te zetten en de toelage (bij u beter bekend als: wachtgeld) per direct stop te zetten. Ik sta nog steeds volledig achter de regeling en achter iedereen, in de landelijke, provinciale of lokale politiek, die op grond van die regeling ontvangt waar zij of hij voor heeft gewerkt.

 

Klaas Dijkhoff – 03 december 2019