Immigratie
- Asielzoekers
- Cultuur
- Dubbele nationalit…
- Europese Unie
- Kennismigratie
- Midden Oosten
- Religieuze kleding
De VVD wil de instroom van laagopgeleide, kansarme migranten zoveel mogelijk beperken. Zij vormen een belasting voor de samenleving, zijn oververtegenwoordigd in de sociale zekerheid en criminaliteit en ondervertegenwoordigd in het arbeidsproces. De VVD wil een streep trekken, en duidelijke maatregelen nemen. Hiervoor zoeken we actief samenwerking in Europees verband, indien nodig worden verdragen aangepast. Aan de andere kant willen we Nederland aantrekkelijker maken voor kenniswerkers en talent, want die versterken onze economie.
Gezinsmigratie
Gezinsmigratie Huwelijksimmigranten worden alleen toegelaten wanneer zij:
- Naar Nederlandse maatstaven voldoende zijn opgeleid;
- De Nederlandse taal in woord en geschrift beheersen;
- Aan kunnen tonen voldoende kennis te hebben van en positief te staan tegenover de Nederlandse samenleving.
Er wordt geen verblijfsvergunning toegekend indien de partner jonger is dan 24 jaar, als de partner een neef of nicht is van de aanvrager en de aanvrager over een inkomen beschikt van minder dan 120% van het minimumloon. Gezinshereniging wordt bovendien beperkt tot de partner en tot kinderen niet ouder dan 16 jaar.
Illegaliteit
Illegaliteit gaat vaak gepaard met criminaliteit, uitbuiting en/of prostitutie. Naar schatting verblijven er tussen 74.000 en 184.000 personen zonder verblijfsrecht (illegalen) in Nederland. De VVD wil illegaliteit strafbaar stellen en een actief opsporings- en uitzettingsbeleid waarbij de prioriteit moet liggen bij illegale, criminele vreemdelingen. Gemeenten dienen de opvang van uitgeprocedeerde asielzoekers en/of illegalen, in welke vorm dan ook te beëindigen. Zolang opvang wordt geboden is er geen prikkel om Nederland te verlaten. Verblijfsvergunningen worden geweigerd tijdens of na voorafgaand illegaal verblijf in Nederland.
Arbeidsmigranten/MOE-landers
Arbeidsmigranten die naar Nederland komen dienen in hun eigen levensonderhoud te kunnen voorzien. Kunnen zij dit niet – bijvoorbeeld bij verlies van baan – dan dienen zij Nederland te verlaten. De toegang tot de sociale voorzieningen (WW) wordt gebaseerd op daadwerkelijk betaalde premies. De eerste tien jaar na aankomst in Nederland wordt geen recht op bijstand verleend.
Woordvoerder: Cora van Nieuwenhuizen
